12 مادر تلویزیونی مورد علاقه دهه 70 که آرزو می کردیم مال ما باشند

قبل از اینکه کلر دانفی، ربکا پیرسون، تامی تیلور و لورلای گیلمور حضور داشته باشند، پگ باندی، روزان کانر، خاله ویو و کلر هاکستیبل حضور داشتند. و قبل از آنها مادران تلویزیونی دهه 70 بودند. تلویزیون دهه 70 مملو از شخصیت های بزرگ والدین است. پدران بامزه ای مثل مایک برادی و هوارد کانینگهام بودند.پدران درام پولادین مانند چارلز اینگالز و جان والتون پدر وجود داشتند، اما مادران تلویزیون دهه 70 به ویژه خاص بودند.

کمدی های دهه 1970 به ما مادرانی می دادند که توصیه هایشان به همان اندازه خنده دار و معنادار بود، در حالی که درام ها به ما مادرانی می دادند که مجبور بودند خانواده خود را در موقعیت های استرس زا تحمل کنند، گاهی اوقات بدون شخصیت پدری. این سریال پرطرفدار عصر جدیدی را آغاز کرد که در آن مادران روی پرده با مسائل زندگی واقعی که قبلاً برای بحث در چنین بستر وسیعی تابو محسوب می‌شد، سروکار داشتند. اما مهمتر از همه، تلویزیون دهه 70 مادرانی را معرفی کرد که مخاطبان در سراسر کشور آرزو داشتند در زندگی واقعی آنها را بشناسند. مادران مورد علاقه زیر در دهه 70 ما را وادار می کنند آرزو کنیم که آرزو کنیم آنها واقعی باشند – و مال ما.

کارول برادی از «دسته برادی» مادر اصلی خانه نشین بود. اگرچه او آلیس را در آنجا داشت تا در کارهای روزانه آشپزی و نظافت به او کمک کند، کارول در آشپزخانه یا اطراف خانه غریبه نبود. کارول در خانواده برادی حضوری آرام و آرامش بخش بود و به همان اندازه که به شوهرش عشق و علاقه نشان می داد به فرزندان بیولوژیکی خود نیز توجه می کرد. او مهربان و متفکر بود و با تماشای تنها یک قسمت از برنامه، هر کسی می‌تواند بفهمد که چرا بینندگان می‌خواهند عضوی از خانواده ترکیبی برادی (یا بهتر است بگوییم گروه) باشند.

در سریال اصلی، کارول توسط فلورانس هندرسون ایفای نقش می‌کرد و این نقش یکی از برجسته‌ترین کارهای حرفه‌ای او است. هندرسون نقش بزرگی در شکل دادن به کارول داشت. در مصاحبه ای با ABC News، این بازیگر گفت که از تهیه کنندگان حمایت می کند که زندگی کارول کمی متفاوت از آنچه در نهایت بود باشد. او گفت: «من خیلی سخت جنگیدم تا کارول برادی شغلی پیدا کند. [her].تمام زندگیم کار کردم. و در تمام بارداری ها … [The network] من این کار را نمی‌کنم.» کارول هرگز شغلی بیرون از خانه نداشت، اما او به عنوان یکی از بزرگترین مادران تلویزیون در تمام دوران در تاریخ ثبت شد.

شرلی پارتریج یک مادر تلویزیونی بود که زندگی پس از سوگ را تا حد امکان برای پنج فرزندش خوب کرد. خانواده پارتریج از مادر بیوه شرلی و فرزندانش پیروی می کردند که بدون پدر زندگی می کردند و به عنوان یک گروه موسیقی پاپ راک خانوادگی اجرا می کردند. این نمایش یک سبک زندگی فوق‌العاده غیرمتعارف را به تصویر می‌کشد، اما طرفداران همچنان از شرلی باحال و شیک خیره شده بودند. مادر پنج فرزند می توانست آواز بخواند و خوب لباس پوشیده بود. او مستقل و باهوش بود. او همچنین پدر و مادر بزرگی بود.

نقش شرلی را شرلی جونز برنده جایزه اسکار بازی کرد. جونز مقدار زیادی از خودش را برای این شخصیت گذاشت، اگرچه او اشاره کرد که بین او و شرلی تفاوت های زیادی وجود دارد. جونز در مصاحبه‌ای خاطرنشان کرد که اغلب هنگام پخش برنامه از بچه‌هایی می‌آمد که به سراغش می‌رفتند و به او می‌گفتند کاش او مادرشان بود و می‌توانستند در گروه خانواده پارتریج باشند. در حالی که جونز از این احساس قدردانی می کرد، او می خواست طرفداران به یاد داشته باشند که نمایش تخیلی است. «من مادر کاملی بودم… این یک برنامه تلویزیونی است.این زندگی واقعی نیست، “او توضیح داد.

کاترین هلموند در نقش جسیکا تیت در سریال طنز دهه 70 «صابون» درخشید. هلموند برای بازی در نقش جسیکا، مادری که بامزه و منحصر به فرد بود و هر یک از مخاطبان دوست دارند در زندگی واقعی او را بشناسند، نامزد چهار جایزه امی پرایم تایم شد.جسیکا، اگر چه ساده لوح بود، شیرین بود، اما در طول سریال رشد فوق العاده ای داشت. اگرچه او همچنان در موقعیت‌های پوچ قرار می‌گرفت، اما یاد گرفت که از خودش دفاع کند و بهترین را برای خودش انتخاب کند.این خصوصیات بود که او را به یک مادر محبوب تلویزیون تبدیل کرد.

هیرمند در مصاحبه ای الهام خود را از این شخصیت به اشتراک گذاشت: زنی که با او بزرگ شد و برای او مانند عمه بود.توصیف هیرمند از این زن از دوران کودکی‌اش مطمئناً بازتابی از جسیکا است – زنی شیرین و کودکانه که با زندگی ثروتمندی ازدواج کرد که برای اداره کردنش کاملاً مجهز نبود.

جسیکا مادری بود که فکر می‌کنم بسیاری از بچه‌ها آرزوی داشتن آن را دارند، اما بسیاری از بزرگسالان فکر می‌کنند که این چه نوع مادری است؟زیرا او واقعاً توانایی بزرگ کردن بچه ها و انضباط یا معلم بودن را نداشت.اما از طرف دیگر او بسیار دوست داشتنی بود و بچه ها را می پرستید.و مهم نیست که آنها چه کردند یا چگونه رفتار بدی کردند، او گفت: “اوه، اشکالی ندارد. هیرمند درباره این شخصیت محبوب گفت: من هنوز تو را دوست دارم.

برخی از شخصیت های تلویزیونی آنقدر قدرتمند هستند که نحوه تصور مردم از یک کهن الگو را شکل می دهند. ماریون کانینگهام از «روزهای شاد» خیلی قوی بود. او مهربان و عاقل بود و با فرزندانش رابطه بسیار خوبی داشت. و به عنوان یک شخصیت در یک قطعه دوره، ماریون کهن الگوی خانه دار دهه 1950 را برای یک نسل کامل تعریف کرد. او آنچه را که مخاطبان در تصور یک مادر خانه نشین از آن دوران می دیدند، تجسم می کرد. افرادی بودند که آرزوی دورانی را داشتند که تنها به این دلیل که او مادر خوبی بود، دوام نیاورد.

همه اینها توسط زنی که نقش ماریون کانینگهام، ماریون راس را بازی می کرد، ممکن شد. این بازیگر نامزد جایزه امی هنوز بیشتر به خاطر بازی در نقش ماریون شناخته می شود و معتقد است این نقش زندگی او را تغییر داد. حتی راس هم عاشق شخصیت او بود. راس یک بار گفت: “در واقع، بخشی از من به ماریون حسادت می‌کند و آرزو می‌کنم که ای کاش خودم آن زندگی را داشتم. البته، بخش دیگری از من وجود دارد که از بودن او متنفر است. اما او برای نمایش مناسب است.” در مصاحبه با فورت پیرس تریبون (از طریق MeTV). راس مورد علاقه بچه های تلویزیونی اش نیز بود. هنری وینکلر، با نام مستعار Fonz، به افتخار نود و هفتمین سالگرد تولد مادر تلویزیون سابق خود در سال 2025، در توییتی نوشت: «یک زن، هنرمند و دوست باشکوه».

سریال «آلیس» از فیلم برنده اسکار مارتین اسکورسیزی «آلیس دیگر اینجا زندگی نمی‌کند» اقتباس شد و یک موفقیت واقعی بود. این سریال بیش از 200 قسمت پخش شد که همگی بر عهده مجری برنامه لیندا لاوین بود که نقش مادر نامدار آلیس هایت را بازی می کرد.

آلیس یک مادر مجرد با رویاهای بزرگ بود. او در حالی که تلاش می کرد به عنوان یک خواننده بتواند از خود حمایت کند، کار می کرد و مصمم، شریف، مستقل و خشن بود. در حالی که هر مادری نمی‌تواند مانند آلیس بیوه‌بودن را درک کند، بسیاری از آنها می‌توانند با فداکاری و سخت‌کوشی برای فرزندانش ارتباط برقرار کنند، که این بخشی از دلیل باقی ماندن آلیس به عنوان یک مادر تلویزیونی محبوب است.

بسیاری از چیزهایی که آلیس را به این شخصیت تبدیل کرده است از همان لوین است که او را به تصویر کشیده است. در مصاحبه ای با AfterBuzz TV، لاوین به اشتراک گذاشت که می خواهد این شخصیت قابل ربط باشد. لوین می‌گوید: «آنچه داشتم تعهد به واقعی نگه داشتن او بود، چون می‌دانستم که کمدی‌ها گاهی اوقات می‌توانند به واقعیت تبدیل شوند… آرزوی من این بود که داستانی درباره یک مادر مجرد، یک زن شاغل تعریف کنم. این تعهد شخصیتی را ایجاد کرد که به شیوه ای بسیار واقعی بر فرهنگ، زنان و کودکان تأثیر گذاشت.راه

فلوریدا ایوانز به قدری شخصیت خوبی بود که به عنوان یک شخصیت فرعی در سریال دیگری شروع کرد و الهام بخش یک اسپین آف کامل شد. فلوریدا برای اولین بار در سریال اسپین آف All in the Family Maud با بازی بی آرتور دیده شد. پس از آن، فلوریدا با بازی استر رول، برنامه خود را به نام Good Times داشت که در آن به او و خانواده اش نشان داده شد که به عنوان یک خانواده فقیر در جنوب شیکاگو زندگی می کنند. فلوریدا به مادری سرسخت اما دوست داشتنی معروف بود.او کشتی تنگی را اداره می کرد، اما سخاوتمند بود و همه را به خانه اش پذیرفت.

رول نقش بزرگی در شکل دادن به فلوریدا ایفا کرد، نه فقط با رفتار و حضور فیزیکی اش. قرار بود فلوریدا به عنوان یک مادر مجرد به تصویر کشیده شود، اما رول دوست داشت شخصیت او شوهر داشته باشد. رول یک بار در مصاحبه ای فاش کرد: “من پدر سیاه پوست را در این کشور ملاقات کردم.” با انتخاب جان آموس در نقش همسر فلوریدا، جیمز ایوانز، پدر (با بازی جان آموس).

در حالی که «Good Times» به‌طور غیرمستقیم به دلیل «همه در خانواده» شروع شد، «جفرسون‌ها» یک منبع مستقیم از کمدی کمدی طولانی‌مدت بود و دنیا را با مادر محبوب تلویزیون لوئیز جفرسون آشنا کرد. لوئیز قبل از نقل مکان به یک آپارتمان مجلل در Upper East Side، همسایه آرچی بنکر بود. لوئیز مهربان اما قوی بود. او باهوش بود و حتی زمانی که شرایط خانواده اش تغییر می کرد همیشه روی زمین می ماند. لوئیز همه را تحت کنترل داشت اما همیشه از افرادی که دوست داشت حمایت می کرد.

نقش لوزی را ایزابل سانفورد، بازیگر برنده جایزه امی ایفا می کند که حرفه او تا حد زیادی با بازی در نقش مادر تلویزیونی نمادین تعریف شده است. سنفورد می‌خواست مطمئن شود شخصیتی که به تصویر می‌کشد از نظر فرهنگی دقیق است، بنابراین برخی از تجربیات خود را با میزبانان به اشتراک گذاشت. برای او آبجو یا هر چیزی که او می‌خواهد بیاورم.» گفتم: «این کار را نمی‌کنیم». سانفورد به بنیاد آکادمی تلویزیون گفت: لوئیز را اینگونه معرفی کردم.

بازیگران فیلم “یک روز در یک زمان” توسط بانی فرانکلین رهبری می شد که مادر محبوب تلویزیون آن رومانو را به تصویر می کشید. این نمایش به دلیل پرداختن به مسائل زندگی واقعی مانند طلاق، سوء مصرف مواد، جنسیت، مذهب و حقوق زنان شناخته شده بود و بیشتر آن به خاطر فرانکلین بود. مکنزی فیلیپس، بازیگر نقش جولی کوپر در این سریال، در کتاب خاطرات خود با عنوان “High On Arrival” نوشت: “بانی در قبال این شخصیت احساس مسئولیت می کرد و همیشه یک میلیون یادداشت فیلمنامه می داد. مهمتر از همه، او نمی‌خواست این فقط یک کمدی کمدی باشد – او می‌خواست صادقانه با مشکلات و حقایق بزرگ کردن دو نوجوان به عنوان یک مادر مجرد برخورد کند.”

این رویکرد واقعی آن را به مادر تلویزیونی تبدیل کرد که مردم دوست داشتند. او یک شخصیت تلویزیونی بود که زنان واقعی می توانستند با او ارتباط برقرار کنند. او خشن و مستقل بود و همیشه در کنار بچه هایش بود. فرانکلین کار را جدی گرفت و امیدوار بود که «یک روز در یک زمان» یک عامل فکری باشد. می‌دانم که این فقط یک برنامه تلویزیونی است و فکر نمی‌کنم نحوه ساخت جهان یا هیچ چیز دیگری را تغییر دهم. اما فکر می‌کنم نه تنها ما سرگرم می‌شویم، بلکه گاهی اوقات حرف‌هایی می‌زنیم که مردم را کمی به فکر فرو می‌برد.این برای من مهم است.” او به واشنگتن پست گفت.

وقتی درباره بازیگران «همه در خانواده» بحث می‌کنیم، آرچی بونکر اغلب شخصیتی است که مطرح می‌شود. او یک شخصیت تلویزیونی به یاد ماندنی بود که اغلب از او به عنوان یکی از بهترین شخصیت های تاریخ تلویزیون یاد می شود. اما اگر پدر و مادری در خانواده بنکر وجود داشت که مردم آرزو داشتند در زندگی واقعی وجود داشته باشد، آن ادیت بنکر بود نه آرچی. ادیت صدای مهربان و بدون قضاوت عقل در ازدواج بود. او اخلاقی بود و به شوهرش وفادار بود. si، اما او از به اشتراک گذاشتن نظر خود و دفاع از خود ترسی نداشت. او یک مادر تلویزیونی بود که در زندگی واقعی مادر بزرگی می شد.

یک چیز در مورد ادیت – او اغلب احمق است. نام مستعار او «دینگ‌بات» بود و می‌توانست کمی دیرآموز باشد. اما چهره نگار او، جین استاپلتون، دیدگاه دیگری داشت. او گفت: “او زن احمقی نیست؛ گاهی اوقات به آهستگی فکر می کند، اما در لحظات مهم، آن را درست می کشد. شاید از نظر آرچی نه، اما او دقیقاً به همان اندازه می رسد، حتی اگر برای انجام این کار مجبور به ظاهر احمقانه به نظر برسد.” استپلتون در مصاحبه با سینسیناتی پست (از طریق MeTV). استپلتون افزود: “او زندگی کرده و یاد گرفته است که چگونه شوهر و خانواده اش را مدیریت کند. آرچی رئیس خانه است، اما ادیت قدرت پشت سر اوست زیرا او را دوست دارد و می تواند آنچه را که باید بپذیرد، بپذیرد.”

والتون ها خانواده ای را دنبال می کنند که در طول رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم در آمریکا زندگی می کنند. البته، زندگی برای اکثر آمریکایی ها در آن زمان بسیار تیره و تار بود و این نمایش منعکس کننده آن بود. با این حال، شخصیت ها جذاب بودند و بازیگران The Waltons شامل یکی از محبوب ترین مادران تلویزیونی دهه 1970، اولیویا والتون، بودند. اولیویا که خانواده‌اش را در روزهای تاریک گذراند، پولادین و کمی سرسخت بود. او می‌توانست قضاوت‌کننده و سخت‌گیر باشد، اما خانواده‌اش را دوست داشت و ثابت قدم بود. این حضور مداوم او را به یک مادر تلویزیونی برای تحسین تبدیل کرد.

اولیویا بر اساس مادر واقعی خالق سریال ساخته شده است و این باعث ایجاد اصطکاک بین خالق، ارل همنر جونیور و بازیگر نقش اولیویا، مایکل لرند شد. لرند می‌خواست اولیویا واقع‌گراتر باشد و ایراداتی داشته باشد. قضاوتی؟ آیا می‌توانیم کاری کنیم که او همیشه این کار را به خوبی انجام ندهد؟» لرند در مصاحبه‌ای گفت.

کارولین اینگالز فقط یک مادر محبوب تلویزیونی نبود، او یک فرد واقعی بود، یک مادر واقعی.البته کارولین بر اساس شخصیت مجموعه کتاب های نیمه اتوبیوگرافیک کودکان Little House on the Prairie نوشته لورا اینگالز وایلدر ساخته شده است. این مجموعه کتاب از مجموعه تلویزیونی دهه 1970 با همین نام اقتباس شده است، جایی که مخاطبان عاشق نقش کارن گراسل از کارن گراسل می شوند که با محبت “ما” نامیده می شود. در تلویزیون، بانوی برجسته خانه کوچک در دشت، مهربان و سخاوتمند بود. او به خانواده اش وفادار بود و از آن محافظت می کرد. او سختی های زندگی را در دشتستان تحمل می کرد و مراقب همه اطرافیانش بود.

گراسل تفسیر خود از این شخصیت را بر اساس مادر خودش قرار داد.مادر گراسل، مانند کارولین، در فقر زندگی می کرد و مجبور بود سخت کار کند تا چیزی از زندگی خود بسازد. او به من درس های زیادی، از زمانی که بچه بودم، درباره زندگی و آنچه مهم است و درس های اخلاقی به من آموخت. گراسل در مصاحبه با BuzzFeed در مورد مادر و کارولین گفت: احساس می‌کنم این چیزی است که من به شخصیت آورده‌ام – هرگز مستقیماً گفته نشده است، اما عمیقاً به شخصیت انگیزه می‌دهد.

بی آرتور قبل از اینکه نقش اصلی سریال The Golden Girls شود، بیشتر به خاطر بازی در نقش Maud Findlay در سریال همنام Maud شناخته می شد. این شخصیت در All in the Family آغاز شد، و ماد یک زن آزاده و صریح بود که از به چالش کشیدن آرچی بونکر نمی ترسید. سپس مود سریال خودش را داشت که زندگی او را در خارج از شهر دنبال می کرد. شجاعت و نترسی مود او را به شخصیت تلویزیونی بزرگ تبدیل کرد و صداقت و عمق او از او مادر تلویزیونی بزرگی ساخت.

آرتور به اشتراک گذاشت که خطوط داستانی سریال، مانند فعال شدن مود از نظر سیاسی، طرفداران را وادار به تعجب کرد که او چقدر شبیه شخصیتی است که بازی می کرد. آرتور خیلی شبیه مود نبود، اما آنها یک ویژگی شخصیتی مشترک داشتند، درست مانند کاری که آرتور با شخصیت خود در The Golden Girls داشت. وقتی از من می پرسند که آیا من مود هستم چه می گویم؟ یا “آیا من دوروتی هستم؟” این است که ما هر سه جوراب ساق بلند 5 فوتی 9 1/2 هستیم و همه ما صدای بسیار عمیقی داریم. شباهت دیگری نیز وجود دارد و آن این است که ما سه نفر دوست داریم بادکنک بزنیم و تابوها را بشکنیم. غیر از این، نه. اما این یک چیز بسیار بزرگ است.” آرتور در مصاحبه با سرویس کاکس نیوز (از طریق MeTV) گفت.