11 خروج بازیگران که همه چیز را در مورد آن نمایش های دهه 70 تغییر داد

دهه 1970 دوران پر شوری در هالیوود و در صفحه نمایش کوچک بود، زیرا بسیاری از درخشان ترین و پر هیاهوترین ستاره های صنعت برای اولین بار در این دهه سرگرم کننده به شهرت رسیدند. برخی از بزرگترین استعدادهای دنیای تلویزیون در این دوره ظهور کردند، زیرا نام‌های بزرگی مانند فارا فاوست، جان تراولتا و راب راینر حرفه‌های ماندگار خود را آغاز کردند و دنیای فرهنگ پاپ را برای همیشه تغییر دادند.

علیرغم بازی در برنامه‌های تلویزیونی محبوب و جلب تحسین میلیون‌ها نفر، این بازیگران (و تعداد بی‌شماری دیگر) تصمیم گرفتند از امنیت این کنسرت‌های محبوب دور شوند تا رویاهای خلاقانه‌ی دیگر خود را دنبال کنند، که بسیاری از آنها به موفقیت بزرگی دست یافتند. انصراف آنها از نقش ها و پروژه های مربوطه تأثیر غیرقابل انکاری بر طول عمر نمایش ها داشت، زیرا برخی پس از خروجشان از کار افتاد و سوختند.

مایکل داگلاس قبل از اینکه به یکی از مشهورترین بازیگران سینما تبدیل شود، در سریال جنایی “خیابان های سانفرانسیسکو” بازی کرد، درامی که او را به مخاطبان در همه جا معرفی کرد و به پیشرفت حرفه ای او کمک کرد. غیبت او منجر به عذاب نمایش شد و مدت کوتاهی پس از آن لغو شد و ثابت کرد که خروج یکی از بازیگران می تواند همه چیز را در مورد تلویزیون تغییر دهد.

فراه فاوست یک شبه با بازی در کنار ژاکلین اسمیت و کیت جکسون در فرشتگان چارلی، زیبایی بلوند که نقش محقق خصوصی جیل مونرو را بازی می‌کرد، تبدیل به هیجانی شد. فاوست به یک نماد فرهنگ پاپ تبدیل شد، اما تنها پس از یک فصل سریال موفق را ترک کرد تا فرصت‌های خلاقانه جدیدی را دنبال کند. شریل لاد در نهایت جایگزین او شد و نقش خواهر کوچکتر جیل کریس را بازی کرد.

لاد پس از پیوستن به سریال محبوب، فشار زیادی را احساس کرد و در ابتدا این پیشنهاد را رد کرد. “خب، زمانی که هارون از من خواست این کار را انجام دهم، بسیار دلهره آور بود که اولین باری که گفتم، “نه متشکرم.” او در سال 2020 درباره گفتگوی خود با تهیه کننده اجرایی، آرون اسپلینگ، به فاکس نیوز گفت. “بنابراین او با من تماس گرفت و گفت، “چرا نمی‌خواهی این کار را انجام دهی، چارلی، این برای توست؟ و من گفتم: “خب، اول از همه، چه بازی کنم؟ زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند وارد آنجا شود و سعی کند فره فاوست باشد.”

در حالی که فرشتگان چارلی برای چهار فصل دیگر اجرا شد، لحن سریال تغییر کرد و بخشی از جادوی سه گانه اصلی را از دست داد. اگرچه او برای حضور مهمان در سال‌های بعد بازگشت، اما بسیاری از طرفداران فداکار دلتنگ فاوست (و یال نمادین دهه ۷۰ او) بودند، زیرا او ستاره اصلی سریال بود. همانطور که اسپلینگ در زندگی نامه خود، آرون اسپلینگ: زندگی در پرایم تایم می نویسد، «اما موهای او به ساخت نمایش کمک کرد. او یکی از امضاهای ما شد.”

احتمالاً یکی از مشهورترین جدایی بازیگران در تاریخ تلویزیون، خروج خیره کننده مک لین استیونسون از “M*A*S*H” در سال 1975 بینندگان را ویران کرد. استیونسون برای بازی در نقش سرهنگ دوم هنری بلیک برنده گلدن گلوب و تحسین طرفداران شده بود.استیونسون پس از عصبانیت از همبازی خود، آلن آلدا – که ستاره اصلی سریال شد – درخواست کرد که از قراردادش آزاد شود.

شخصیت او در پایان فصل سوم به طرز دلخراشی از بین رفت و مرگ او بخشی از قلب سریال را از بین برد، زیرا او با رادار گری برگوف و دیگر بازیگرانش شیمی بسیار خوبی داشت. لورتا سویت فاش کرد که استیونسون آشکارا از جایگاهش در برگه تماس ناامید شده است. گزارشگر در سال 2018. “او گفت، “من می خواهم شماره 1 از شش باشم. من شماره 3 هستم.”

پس از ترک درام، استیونسون سعی کرد موفقیت قبلی خود را با کمدی های کوتاه مدتی مانند نمایش مک لین استیونسون و سلام لری تکرار کند، اگرچه نتوانست به همان اوج حرفه ای برسد. “من این اشتباه را مرتکب شدم که فکر می کردم مردم عاشق مک لین استیونسون هستند، زمانی که شخصی که عاشق او بودند هنری بلیک بود. بنابراین اگر شما بروید و نمایش مک لین استیونسون را اجرا کنید.‘او در سال 1990 در بالتیمور سان اعتراف کرد، هیچکس به مک‌لین استیونسون اهمیت نمی‌دهد.

کارول برنت شو یک سریال کمدی پیشگامانه بود که در آن ستاره نمادین عنوان با بازیگرانی مانند ویکی لارنس و لایل واگونر همکاری داشت. هنگامی که واگونر تصمیم گرفت افق های حرفه ای خود را گسترش دهد، در سال 1974 پس از هفت فصل سریال را ترک کرد و بینندگان قدیمی را شوکه کرد. او به Lexington Harold-Leader (از طریق MeTV) گفت: “من واقعاً از کار در نمایش کارول برنت لذت بردم. اما به دلیل بیماری و خستگی مجبور شدم آن را ترک کنم – از آن مریض و خسته شدم.”

“اشتباه نکنید، من واقعا از نمایش لذت بردم. اما نقش من به عنوان یک هنرمند بسیار محدود بود و به عنوان یک هنرمند خسته کننده بود، زیرا واقعاً جایی برای رفتن نداشتم. واقعاً تصمیم بزرگی بود که ترک کنم، اما بعد از مدتی تصمیم گرفتم که باید بیرون بروم و تلاش کنم.”تریلرها

تیم کانوی در نهایت جایگزین دائمی او شد و این نمایش به پیشرفت حرفه‌ای او کمک کرد و چهار جایزه امی و تحسین تماشاگران را برای او به ارمغان آورد، تا اینکه حرفه واگونر نتوانست به همان اوج برسد. آگهی‌های تبلیغاتی کانوی دائماً همبازی‌های او را در طرح‌ها به جنون می‌کشاند، به‌ویژه هاروی کورمن، که ظاهراً شلوارش را از شدت خنده خیس می‌کرد. کانوی در یکی از قسمت‌های سریال «کانان» در سال ۲۰۱۳ گفت: «من به این موضوع بسیار افتخار می‌کنم زیرا در آن زمان نظافتچی داشتم.

شاید طرفداران Happy Days خواهر و برادر بزرگ سریال، چاک کانینگهام را فراموش کرده باشند که در فصل اول سریال کمدی محبوب گاوان اوهرلیهی نقش او را بازی می کرد… تا زمانی که وجود این شخصیت به طور کامل از سریال خارج شد. O’Herlihy از این نقش در سال 1974 بازنشسته شد و ناپدید شدن ناگهانی این شخصیت به طور موثری باعث شد تا ریچی کانینگهام ران هاوارد به عنوان یک حضور اصلی در سریال حضور داشته باشد و راه را برای قوس شخصیتی و دوستی او با فونزی هموار کند.

O’Herlihy هرگز از رفتن پشیمان نشد، زیرا می خواست بیشتر بر روی کارهای سینمایی خود تمرکز کند تا پروژه های تلویزیونی. او در سال 2013 در مورد تصمیم خود به OnMilwaukee گفت: “من برای نیم فصل اول در اطراف بودم، سپس خواستم از قرارداد انصراف دهم. این فنجان چای من نبود. کمی ابروها را بالا برد، اما خوشحالم که انجام دادم.” نحوه برخورد نمایش با خروج O’Herlihy، الهام‌بخش عبارت “سندرم چاک کانینگهام” بود که اکنون برای توصیف شخصیت‌هایی استفاده می‌شود که به طور ناگهانی از نمایش‌ها بدون توضیح درونی ناپدید می‌شوند.

این بازیگر با بازی در فیلم هایی مانند هرگز نگو هرگز، سوپرمن سوم و بید (به کارگردانی همبازی سابق هاوارد) موفقیت بیشتری کسب کرد و همچنین در نمایش هایی از جمله کبوتر تنها و توئین پیکس ظاهر شد. این کارگردان برنده جایزه در رسانه های اجتماعی در سوگ مرگ اوهرلیهی در سال 2021 سوگواری کرد. هاوارد در X نوشت: “RIP Gavan.” من او را به عنوان اولین نفر از 2 چاک در #HappyDays و سپس به عنوان Airk در #Willow می شناختم که از کارگردانی او لذت بردم.یک بازیگر با استعداد با روحیه آزاد عالی.

مانند مک‌لین استیونسون، وین راجرز، آلوم “M*A*S*H” دوست نداشت که این سریال بیشتر به Hawkeye Pierce آلن آلدا تبدیل شود، در حالی که شخصیت او Trapper John McIntyre به کمانچه دوم تبدیل شد. راجرز همزمان با استیونسون در پایان فصل 3 ترک کرد و برای همیشه لحن نمایش محبوب را تغییر داد.پس از جدایی آنها، آلدا رسماً به ستاره اصلی تبدیل شد و بقیه بازیگران عمدتاً به شخصیت های فرعی برای Hawkeye تبدیل شدند.

اختلافات قراردادی نیز به خروج راجرز از سریال کمک کرد و بعداً تهیه کنندگان به دلیل نقض قرارداد از او شکایت کردند. راجرز در سال 1978 به دیتون دیلی نیوز (از طریق MeTV) گفت: “من از روز اول فیلمبرداری گوشت گاو داشتم. به من قول داده شده بود که قراردادی را ببندم که هرگز محقق نشد – سود، درصد، صورتحساب، پول – همه اینها در کلمات بود.” من بعد از سه سال ترک کردم و سه و نیم میلیون از من شکایت کردند. پرونده در نهایت منتفی شد زیرا راجرز هرگز قرارداد رسمی امضا نکرده بود.

مایک فارل به جای راجرز در نقش BJ Hunnicutt انتخاب شد و دوست صمیمی Hawkeye را برای هشت فصل باقیمانده به تصویر کشید. «به یاد دارم که مثل یک گربه عصبی بودم، فقط می ترسیدم.در مورد اینکه بخواهید بخشی از چیزی باشید صحبت کنید که یک چیز بود.”

کمدی کمدی محبوب Good Times که یک اسپین آف از Maud است، بر جورج و فلوریدا ایوانز تمرکز می کند که سه فرزند خود را بزرگ می کنند و در حین زندگی در پروژه های مسکن شیکاگو، موانع زندگی را تجربه می کنند. جان آموس نقش اصلی پدرسالار سختکوش خانواده را بازی کرد، اما پس از دو فصل توسط تهیه کننده اجرایی نورمن لیر به دلیل اظهارات تحقیرآمیزش در مورد سریال و شخصیت جیمی واکر، جی.

جورج متعاقباً در اولین پخش فصل چهارم کشته شد، غیبت او بخش زیادی از داستان اصلی را از بین برد. شیمی بین آموس و همسر روی پرده اش، استر رول، برای بینندگان جذابیت زیادی داشت، زیرا او تلاش می کرد تا او را به همراهی او در سریال پس از همکاری در سریال Maude جلب کند. مانند آموس، رول نیز از محبوبیت جی.جی ناامید شده بود.

آموس در سال 2014 به آکادمی تلویزیونی گفت: «احساس می‌کردم که در هر صفحه‌ی سوم تأکید بیش از حد روی جی.جی وجود دارد. اما من دیپلماتیک‌ترین فرد در آن روزها نبودم. [the show’s producers] از اینکه زندگی آنها برای شوخی تهدید می شود خسته شده اند. و گفتند: «من به تو چه بگویم، چرا او را نمی کشیم؟ همه ما می توانیم به زندگی خود ادامه دهیم! زندگی خیلی کوتاهه بنابراین درسی به من داد – آنقدر که فکر می‌کردم برای برنامه یا برنامه‌های نورمن لیر مهم نبودم.»

جان تراولتا زمانی که برای اولین بار در سال 1975 در فیلم Welcome Back Cotter، سریالی که به تراولتا استراحت بزرگی داد و راه را برای فیلم‌های پرفروش تب شنبه شب و خاکستری به تصویر کشید، به یک دل‌باز تبدیل شد. تراولتا مسلماً بزرگترین ستاره سریال بود، و او در فصل چهارم (و در نهایت آخرین) برای تطبیق با حرفه سینمایی رو به رشد خود از سریال حذف شد.

علیرغم جدایی نهایی او، برنده گلدن گلوب در 10 قسمت از 23 قسمت فصل چهارم ظاهر شد و سپس رویاهای خود را در فیلم دنبال کرد. تراولتا به یاهو گفت: «آنچه واقعاً اتفاق افتاد این بود که فارا فاوست در «فرشتگان چارلی» حضور داشت و پس از یک سال سوپراستار بودن و به‌خاطر آن به دردسر افتاد، آنجا را ترک کرد. سرگرمی در مورد چرایی ماندن او در برنامه. من خیلی سریع این یادداشت را دریافت کردم که اگر آن را از یک سریال تلویزیونی بزرگ کردید، آن را رها نکنید زیرا ممکن است حرفه سینمایی شما آسیب ببیند.

خروج تراولتا تقریباً محکوم به شکست «Welcome Back Cotter» بود، زیرا پیش از این با افت شدید رتبه‌بندی مواجه بود و در تلاش برای کنار آمدن با تغییرات اضافی بازیگری بود. گیب کاتر، شخصیت اصلی یکی از خالقان، گیب کاپلان، تنها در چند قسمت منتخب فصل آخر به دلیل اختلافات قراردادی ظاهر شد و دلا ریس برای کمک به کمدی کمدی در حال مبارزه به خدمت گرفته شد. با این حال، باربارینو تراولتا و همکارهایش Sweathogs هر دو پایان مناسبی نداشتند که سریال در سال 1979 بدون تشریفات لغو شد.

سوزان سنت جیمز به طور به یاد ماندنی در کنار اسطوره هالیوود راک هادسون در سریال “مک میلان و همسر” ظاهر شد. سنت جیمز برای اجرای خود سه نامزدی امی دریافت کرد، اما در سال 1976 پس از اختلافات قراردادی، به طرز تکان دهنده ای از سریال کنار گذاشته شد، شخصیت او در یک سانحه هوایی خارج از صفحه نمایش کشته شد. سپس این درام با عنوان مناسب «مک میلان» تغییر نام داد.

غیبت سنت جیمز ضربه سختی به تماشاگران زد، زیرا شیمی جادویی او با هادسون و شخصیت‌های متضاد شخصیت‌های آن‌ها چیزی است که طرفداران را با خود همراه می‌کند. نمایش تنها یک سال پس از رفتن او به پایان رسید. این بازیگر به سرعت بهبود یافت و در کنار جین کرتین در کمدی کمدی ترسناک «عشق در اولین نیش» با جورج همیلتون بازی کرد.

اگرچه زمان او در “مک میلان و همسر” ممکن است با یک نوای تلخ به پایان رسیده باشد، سنت جیمز چیزی جز چیزهای شگفت انگیزی برای گفتن در مورد هادسون نداشت. او دو سال قبل از مرگش در اکتبر 2026 به Closer گفت: “ما خیلی لذت بردیم. از روزی که او را ملاقات کردم، نمی توانم زمانی را به یاد بیاورم که او هرگز ناخوشایند باشد.”

سالی استراترز و راب راینر نقش گلوریا و مایکل استویک را در سریال «همه در خانواده» بازی کردند، زوج دوست‌داشتنی که هنگام درگیری با پدرسالار آرچی بونکر، قلب طرفداران را در همه جا ربودند. هنگامی که استراترز از عدم پیشرفت شخصیت خود ناامید شد و راینر می خواست به رویاهای کارگردانی خود ادامه دهد، آن دو سریال را پس از فصل هشتم آن قبل از آخرین فصل آن در سال 1978 ترک کردند.

غیبت آنها روح آتشین کمدی را تغییر داد، زیرا آرچی همیشه با گلوریا و مایکل “میت هد” در مورد هر موضوعی در زیر ماه بحث می کرد و درگیری آنها باعث خنده طرفداران می شد. Struthers قبلاً سعی کرده بود سریال را بعد از فصل 5 ترک کند و حتی 40000 دلار در طول دادخواست خرج کرده بود، اما طبق قرارداد مجبور به بازگشت بود. دانیل بریزبویس در نقش خواهرزاده جوان آرچی و ادیت استفانی میلز در تلاشی برای دمیدن روح تازه ای به سریال انتخاب شد.

استراترز قبل از مرگ غم انگیزش در سال 2025، راینر، همبازی اش در خانواده همه چیز صحبت کرد و فاش کرد که چگونه به او کمک کرد تا با ناامیدی هایش کنار بیاید. او به توصیه راینر به نیویورک پست گفت: “اگر بتوانید طرز فکر خود را تغییر دهید، سالی، اگر بتوانید نمایش را مهمتر از نقش خود کنید، نه تنها اگر یکی دو خط شما قطع شود خوب خواهید بود، بلکه حتی می توانید به خودتان پیشنهاد دهید که بدانید این خط مهمی نیست و می تواند ادامه یابد. امیدوارم بتوانید این کار را انجام دهید.”

ریچارد توماس به خوبی نقش جان-بوی والتون را در سریال The Waltons بازی کرد، بازیگری که در پنج فصل اول سریال قبل از اینکه با خروجش در سال 1977 موج بزرگی ایجاد کند، تیتر یک سریال بود. توماس با پایان یافتن قراردادش احساس آمادگی کرد که از درام تاریخی خارج شود زیرا امیدوار بود فرصت های خلاقانه جدیدی را دنبال کند. او به مونترال استار (از طریق MeTV) گفت: “وقتی قراردادم را امضا کردم، تصمیم گرفتم که بیش از پنج سال در این برنامه بمانم.” به اندازه کافی طولانی است که به یک پروژه گره بخورم و می خواهم به چیزهای دیگر بروم.»

به جای نوشتن این شخصیت، تهیه‌کنندگان تصمیم گرفتند او را با رابرت وایتمن در شروع فصل هشتم جایگزین کنند، تصمیمی که بینندگان فداکاری را که فکر می‌کردند جان-بوی غیرقابل جایگزینی است، خشمگین کرد. طرفداران توماس و همبازی های سابق توماس به طور یکسان از این بازنویسی حیرت زده شدند و مادر روی پرده او، مایکل لِرد، بعداً گفت که او متوجه شده است که کل وضعیت چقدر برای وایتمن ناعادلانه بوده است.

او در سال 2022 به Smashing Interviews گفت: “من برای او متاسفم.” جدید جان پسر. همه از او متنفر بودیم. باندها را برمی دارم و اینم یک چهره جان-بوی جدید و یک صدای جدید. من از او متنفر بودم. همه ما انجام دادیم. بنابراین ما خیلی تلاش کردیم که آن بچه بیچاره را از بین نبریم.تقصیر او نبود او فقط یک بازیگر است که به او شغل داده شده است.”

حتی برخی از طرفداران سرسخت مایکل داگلاس ممکن است فراموش کرده باشند که قبل از اینکه او به یک ستاره بزرگ سینما تبدیل شود و با کاترین زتا جونز ازدواج کند، او سریال جنایی خیابان های سان فرانسیسکو را با کارل مالدن تیتر می کرد. هنگامی که حرفه سینمایی داگلاس شروع به کار کرد، او پس از چهار فصل سریال را ترک کرد و ریچارد هچ به عنوان شخصیت جایگزین برای فصل پنجم و آخر معرفی شد. تماشاگران در مورد تغییرات بازیگران چندان مشتاق نبودند و رفتن او در لغو نهایی نمایش در سال 1977 نقش داشت.

این سریال پس از جدایی داگلاس با کاهش بینندگان مواجه شد و مالدون در آستانه یک قرارداد جدید (و احتمالاً پرمخاطب) بود، بنابراین ABC تصمیم گرفت به جای آن درام را کنار بگذارد.داگلاس کار سینمایی موفقی داشته است و برای بازی در «وال استریت» برنده جایزه اسکار شده است، در حالی که در فیلم‌های موفقی مانند «عاشقانه سنگ»، «جاذبه کشنده» و «غریزه اساسی» حضور داشته است.

در چندین دهه از اولین پخش آن، این ستاره باتجربه همچنان به تمجید از برنامه و هر آنچه که در مورد تجارت نمایش به او آموخته است، ادامه می دهد.داگلاس در سال 2022 به آکادمی تلویزیون گفت: “من به اندازه کافی خوش شانس بودم که سریال را دریافت کردم و برای همیشه سپاسگزار این تجربه خواهم بود.”