کاترین میشون کارگردان «A Dog’s Perfect Christmas» در نتفلیکس اقتباسی از رمان دبلیو بروس کامرون

کریسمس عالی یک سگ که از رمان شوهرش، دبلیو. بروس کامرون اقتباس شده است، خانواده ای را دنبال می کند که در طول تعطیلات بیش از یک مشکل دارند. ساندر دو سال پس از از دست دادن همسرش باربارا هنوز در غم و اندوه است. نوه او الو در مدرسه مشکلاتی دارد. و ازدواج هانتر و جولیانا با مشکل مواجه شد. سپس جولیانا به شدت بیمار می شود و بقیه اعضای خانواده را در کنار هم نگه می دارد و او برای زندگی خود می جنگد. در طول راه، وینستد، سگ باست قدیمی خانواده، و روبی، یک توله سگ کورگی رها شده که الو به خانه می آورد، به بخش مهمی از گرد هم آوردن یک دسته بسیار تقسیم شده تبدیل می شوند.

من با میچن در مورد آوردن رمان کامرون به روی پرده صحبت کردم و برخی از انتخاب هایی که در این روند تغییر کردند، از جمله فعال تر کردن وینستد در داستان ساندر و اضافه کردن کاردینال قرمز مرتبط با باربارا. ما همچنین در مورد رابطه دنیس کواید و بروک لنا جانسون در قلب فیلم، ارتباط شخصی بین وینستد و سگ فقید Michonne Tucker و آنچه واقعاً اتفاق می افتد وقتی تصمیم می گیرید که یک سگ شکاری باست را در یک فیلم قرار دهید، صحبت کردیم.

این مصاحبه برای وضوح و طولانی بودن ویرایش و فشرده شده است.

این فیلم غم، طنز، عاشقانه و نسل های مختلف را گرد هم می آورد. چگونه آن مضامین عمیق تر را با گرمای یک فیلم کریسمس متعادل کردید؟

کاترین میشون: وقتی به فیلم‌های کریسمس فکر می‌کنم، فیلم کریسمس مورد علاقه من در تمام دوران‌ها این یک زندگی شگفت‌انگیز است. تم های تاریک در این وجود دارد. جیمی در حال خودکشی است، مشکلات مالی دارد و در کریسمس اتفاقاتی برای افراد غمگین می افتد.

من فکر می‌کنم داستان‌هایی که ما بیشتر از همه دوست داریم، داستان‌هایی مانند A Dog’s Perfect Christmas هستند که در پایان آن شادترین پایان را خواهید داشت. مردم راهی برای مقابله با چالش های خود پیدا می کنند و دور هم جمع می شوند.

در این مورد، آنها به عنوان یک خانواده گرد هم می آیند، که با اقدامات وینستد باست قدیمی و سپس رسیدن آن پرتو شادی و نور خالص که روبی توله سگ کورگی است، تحریک شده اند.

این دو سگ واقعاً به هدایت همه افراد به آنچه واقعاً مهم است، یعنی خانواده و عشق و کنار هم بودن کمک می کنند. فکر می کنم موضوع این فیلم همین است و اینها فیلم های مورد علاقه من هستند.

فیلم داستان های زیادی دارد، اما هر رابطه و شخصیت زمانی برای توسعه دارد. چطور برای همه جا باز کردی؟

خوب، این ساخت فیلم است، درست است؟ در مراحل فیلمبرداری و سپس تدوین یک فیلم، سعی می کنید به قلب هر خط داستانی برسید.

خوشبختانه رمان را داشتم. A Dog’s Perfect Christmas قبلاً مکانی عالی برای شروع بود زیرا یک پرفروش زیبا است.

و سپس من بازیگران درخشانی داشتم. دنیس کواید نمایش را تقریباً افسرده شروع می‌کند و دنیس می‌تواند بدون گفتن یک کلمه این را به شما بدهد. وقتی بازیگران بزرگی مانند مری استینبرگن، میلو ونتیمیلیا، جنیفر تیلی، ماریسا جارت وینوکر و بروک لنا جانسون، همه آن‌ها را دارید، می‌توانید با کوتاه‌نویسی همه چیز را بگویید.

من به خصوص رابطه ساندر و الو را دوست داشتم. دنیس کواید و بروک لنا جانسون چه کمکی به این رابطه کردند؟

هر دو بازیگر بزرگی هستند. من قبلاً با دنیس کار کرده‌ام، چون البته او در فیلم‌های A Dog’s Purpose و A Dog’s Journey که آن‌ها نیز از رمان‌هایی هستند که شوهرم نوشته است، و ما نویسنده آن فیلم‌ها بودیم.

اما به عنوان کارگردان این فیلم، احساس می‌کنم که دنیس عمیق‌ترین و زیباترین کارهایی را که در فیلم دیده‌ام با این شخصیت انجام داده است.

و سپس بروک یک چهره جدید است، اما یک هنرپیشه، خواننده، و اسکیت باز المپیکی آموزش دیده زیبا. منظورم این است که او با استعدادترین دختر تاریخ است.

آنها واقعاً به عنوان بازیگر پیوند خوردند. من احساس می کنم آنها دو دست در این داستان هستند و بعد همه چیز از آن بیرون می آید.

در رمان، ساندر به یاد می‌آورد که باربارا به او می‌گوید که دوباره عشق را پیدا کند، در حالی که کوزه‌اش را در دست می‌گیرد. در فیلم، ما در عوض از او می خواهیم یادداشت او را در کتاب شما پیدا کند، من هنوز اینجا هستم. چگونه به این تغییر رسیدید و استفاده از کتاب خودتان در این صحنه ها چه معنایی برایتان داشت؟

اوه، همه چیز برای من معنی داشت، اما دلیل این اتفاق یک تصادف بود.

وقتی در یک فیلم با سگ ها کار می کنید، آنها می توانند کاری را که انجام می دهند انجام دهند. ایده اولیه من این بود که کتاب هدف یک سگ باشد. ما آن را به یک کتاب تغییر دادیم زیرا می‌خواستیم به جای اینکه ساندر فقط با کوزه همسرش ارتباط برقرار کند، کاری فعال برای سگ باشد.

این کتاب قرار بود «هدف سگی» باشد، اما «باسست‌های کوچک» من نتوانستند کتاب «هدف سگی» را که کتابی قطورتر است، لمس کنند.

کتاب من هنوز اینجا هستم: هدف یک سگ برای همیشه از دیدگاه سگ نیز روایت می‌شود، اما این بار یک سگ فرشته است که به مردم اجازه می‌دهد بدانند هنوز اینجا هستند. از آنجایی که در آخرین روز زندگی او اتفاق می‌افتد، بسیاری از مردم زمانی که شخصاً در حال گذراندن این کتاب هستند، این کتاب را می‌خوانند، بنابراین مناسب به نظر می‌رسید.

اما سگ روی جلد این کتاب، سگ من، تاکر است، پس البته برای من بسیار مهم است. وقتی ما آن را نوشتیم او زنده بود و حالا یک سگ فرشته است.

ایده کاردینال چگونه در تاریخ ظاهر شد؟ یادم نمی آید که در کتاب باشد.

نه، من این را دوست دارم. شما کتاب را خوانده اید و فیلم من را دیده اید. شما مورد علاقه جدید من هستید.

این موتیف در کتاب نیست، اما باز هم فکر کردیم بیشتر سینمایی باشد. فرهنگ‌هایی در سرتاسر جهان وجود دارند که معتقدند روح کسانی که دوستشان داریم روی چیزهایی با بال به سراغ ما می‌آیند، و کاردینال نوع بسیار رایجی از پرنده است که مردم معتقدند روح عزیزان سابقشان را حمل می‌کند. زیباست

در میشیگان شمالی در زمستان، با برف، برای دیدن آن کاردینال قرمز شمالی…

من این ایده را دوست دارم که، مانند هدف یک سگ، سگ یک راز معنوی دارد. او می‌داند که مدام برمی‌گردد، اما هیچ کس دیگری این را نمی‌داند تا پایان کار، زمانی که شخصیت دنیس کواید آن را کشف کند.

در این فیلم سگ مثل این است که “اوه، این پرنده ماست. این مامان است که مراقب ماست.” تا زمانی که شخصیت مری استینبرگن پرنده را نبیند و تعجب کند، هیچ کس دیگری آن را دریافت نمی کند، زیرا کاردینال قرمز شمالی هرگز در شب بیرون نمی آید، “چرا این پرنده اینجاست؟”

بنابراین بله، به همین دلیل است که آن عنصر وارد فیلم شد.

این فیلم به سگ شما تاکر تقدیم شده است، که او همچنین الهام بخش سگ فرشته در I’m Still Here: A Dog’s Purpose Forever است. دوست دارید در مورد تاکر به ما چه بگویید و آیا شخصیت او را در فیلم یافتید؟

اوه، او همیشه راهش را می گیرد. او در فیلم A Dog’s Journey بود و در فیلم دیگری که من کارگردانی کردم. او عاشق حضور در مقابل دوربین بود و عاشق بازیگری بود.

اما من فکر می کنم راهی که او به این فیلم راه پیدا می کند، جدای از این که فیلم به او تقدیم شده است، در شخصیت وینستد است.

این به خوبی نشان داد که من چگونه با تیم سگم کار می کنم و چگونه می خواهم آنها این سگ را آموزش دهند. Winstead فقط بر روی ساندر، شخصیت دنیس کواید تمرکز لیزری دارد و این تاکر بود. بدون حضور او نمی توانستم به دستشویی بروم.

Winstead هم همینطور است و من فکر می کنم بسیاری از سگ های ما هستند. فکر می کنم این رابطه زیبایی است که ما با آنها داریم و خیلی دوست داشتم که در این فیلم هم حضور داشته باشد.

در کتاب، وینستد یک گرگینه است. چرا سگ های باست و کورگی را برای فیلم انتخاب کردید؟ آیا اندازه آنها کار با آنها را آسانتر می کرد یا بیشتر به خاطر شخصیت آنها بود؟

آنها ساده تر نبودند.

من مکالمات زیادی را بین صاحبان سگ‌های باست می‌بینم، مانند “چگونه توانستند یک سگ باست در یک فیلم بازی کنند؟ آیا آنها از CG استفاده کردند؟” زیرا آموزش آنها بسیار سخت است. آنها از بو بسیار انگیزه دارند. گاز گرفتن مرغ دو شهرستان به بالا حواس باست را پرت می کند.

خیلی راحت حواسشان پرت می شود. بینایی خوبی ندارند دلایل زیادی وجود دارد که چرا آنها را در یک فیلم قرار نمی دهید غیر از اینکه آنها دوست داشتنی ترین، وفادارترین، دوست داشتنی ترین و، راستش را بخواهید، بسیار زیباترین سگ ها هستند. همه آن چین ها و همه آن چین ها، در دوربین بسیار زیباست.

بنابراین باید واقعاً رهبر تیم سگ‌هایم، بانی جاد را متقاعد می‌کردم: می‌دانم که آنها سخت هستند، اما ارزشش را دارد.

و وقتی نوبت به کورگیس می رسد، آنها به سادگی زیباترین توله سگ های روی زمین هستند. شوهر من نویسنده رمان است و هیچ کورگی در کتاب وجود نداشت، اما او فقط این همه ویدیو از توله سگ های کورگی را برای من می فرستاد. من می گویم، “باشه، باشه، ما یک کورگی خواهیم گرفت.”

من فکر می‌کنم مهم است که توجه داشته باشیم اگرچه هر دو نژاد خالص هستند، اما هر دو سگ در فیلم نجات دهنده هستند. آنها Winstead را از یک سگ شکاری باست دریافت می کنند، که نشان می دهد می توانید هر سگی را که می خواهید نجات دهید. اگر نژاد خاصی را می خواهید باید صبورتر باشید.

و سپس کورگی بی رحمانه توسط کسی رها می شود، که وحشتناک است، و توسط الو پیدا می شود.

ما حامی حیوانات هستیم و همیشه در فیلم هایمان پیام هایی در مورد دیدگاه هایمان درباره حیوانات داریم. فقط می‌خواهم مردم بدانند که هر نژاد سگی که بخواهید، می‌توانید آن را از طریق نجات به دست آورید.

شما قبلاً روی داستان های سگ کار کرده اید. از آن تجربیاتی که به شما کمک کرد این بار خودتان سگ ها را هدایت کنید چه چیزی یاد گرفتید؟

من قبلاً سگ‌ها را کارگردانی کرده‌ام، اما فکر می‌کنم آنچه در صحنه فیلم‌برداری سه فیلم دیگر یاد گرفتم واقعاً مفید بود، به‌ویژه از گیل مانکوسو، که کارگردانی فیلم A Dog’s Journey را بر عهده داشت و کارگردان فوق‌العاده‌ای است.

من شخصا با سگ ها آشنا شدم. هر بار که یک برداشت را تمام می‌کردیم، می‌گفتم “ستاره سینمای من کیست؟ ستاره سینمای من کیست؟” و هر طور که دوست داشتند گوش هایشان را می فشردم و یکی از تیم سگ ها به من غذا می داد تا به آنها بدهم.

این‌طوری فهمیدم که نمی‌خواهم با سگ‌ها کنار بیایم. کاملا برعکس.

و بعد با کورگی ها، چون در آن زمان سگ خودم را غصه می‌کشیدم و ما معتقدیم که این سگ‌ها را در صحنه فیلمبرداری اجتماعی کنیم، بسیاری از آن فیلم را با یک توله سگ کورگی در بغل کارگردانی کردم. آنها باید به من و همه قلقلک ها و همه چیزهایی که سر صحنه می افتد عادت می کردند.

حتی زمانی که در حال تحقیق در مورد مکان‌ها بودم، این سگ شکاری و این توله‌های کورگی را داشتم و آنها را اجتماعی می‌کردیم. این یک امتیاز است که بتوانیم حیوانات را به این روش عملی هدایت کنیم.

چرچ توماس هادن احساس می کند که صدای عالی برای Winstead است. او بامزه، خونگرم، عاقل و کاملاً باورپذیر است. چه چیزی باعث شد آن را انتخاب کنید؟

من مدت زیادی است که از طرفداران توماس هستم و اکنون او را یک دوست می دانم. او بازیگر بزرگی است که می توان با او کار کرد، بسیار مبتکر و پاسخگو.

او نامزد جایزه اسکار شده است و در کارهای زیادی حضور داشته است، اما او واقعا بامزه است و قلب زیادی دارد. او همچنین شخصیتی زیبا در صدایش دارد و کمی به جنوب اشاره دارد.

Basset Hounds در جنوب ایالات متحده بسیار محبوب هستند، بنابراین من دوست دارم که او کمی تگزاس را در صدای خود دارد. به همین دلیل او اولین انتخاب من برای این نقش بود.

همسرتان کتاب را نوشت، شما در نوشتن فیلمنامه و کارگردانی فیلم نیز مشارکت داشتید. چگونه تصمیم گرفتید چه چیزی را حفظ کنید و چه چیزی را تغییر دهید؟ آیا تغییراتی وجود داشت که حتی بهتر از آنچه انتظار داشتید عمل کرد؟

این فیلمنامه نویس بودن، اقتباس از یک کتاب است. شما هرگز نمی توانید کل کتاب را جا بیندازید. شما می توانید آن را در یک سریال انجام دهید، اما نمی توانید آن را در یک فیلم انجام دهید. باید به قول خودشان عزیزانت را بکشی.

ما این کار را با کتاب های بروس برای سه فیلم دیگر انجام داده ایم، بنابراین به آن عادت کرده ایم.

من واقعا از این که چگونه این اتفاق افتاد، خوشحالم، به خصوص با عناصر اضافی مانند فعال تر کردن سگ با کتاب و سپس تعامل با کاردینال و چیزهای مشابه.

من احساس می کنم که ما در این مورد واقعاً انتخاب خوبی داشتیم.

در پایان، خانواده تصور بسیار متفاوتی از کریسمس عالی نسبت به ابتدای آن دارند. اگر در سال‌های آینده به فیلم بازگردند، امیدوارید مردم چه چیزی را از فیلم بگیرند؟

آه، دوستت دارم که این را گفتی. امیدوارم درست باشه

همانطور که گفتم، من همیشه در پس ذهنم زندگی شگفت انگیز است و آن فیلم را بارها دیده ام.

برای من پیام این فیلم بسیار شبیه است. مثل این است که به چیزی که فکر می‌کنید عالی است نچسبید و در لحظه‌ای که در حال رخ دادن است قرار نگیرید، حتی اگر اتفاقی که در حال رخ دادن است وحشتناک باشد.

خانواده خود را جمع کنید، خود را جمع کنید و از یکدیگر حمایت کنید. کریسمس یادآور خوبی است از آنچه واقعاً مهم است. عشق، دوستی، خانواده – اینها چیزهایی هستند که اهمیت دارند.

من هرگز نمی توانم آن پیام را زیاد بشنوم. به همین دلیل است که من هر سال فیلم It’s a Wonderful Life را تماشا می کنم، زیرا مثل این است که می شنوم هر فردی که دوست دارد ثروتمند است.

در این فیلم، هر کریسمسی که در آن افرادی را که دوستشان دارید داشته باشید، عالی است. این چیزی است که من می خواهم مردم از این فیلم حذف کنند. این مردم هستند که کریسمس را کامل می کنند، نه قلوه سنگ، نه هدایا، نه چیزها.

شما اشاره کردید که چگونه کار با سگ ها منجر به تغییرات مرتبط با کتاب شد. آیا هیچ یک از سگ ها کار غیرمنتظره ای انجام دادند که در نهایت آن را در فیلم نگه داشتید؟

اوه، بله. فکر می کنم سگ باست من نامزد اسکار سگ شود.

صحنه ای بود که ما فیلمبرداری کردیم که در آن کورگی در یک پارکینگ رها شده است. این بسیار وحشتناک است و ما این صحنه را دو بار در فیلم می بینیم. بار دوم که او را می بینید، Basset کاملاً ترسیده و به نظر می رسد که می خواهد از ماشین پیاده شود.

این در واقع به این دلیل اتفاق افتاد که باست محبوب من صدای سوت قطار را شنید. قطاری دور از مجموعه عبور کرد، اما سگ با گوش های شگفت انگیز آنها آن را شنید و خواست که بداند چیست. او هیجان زده بود. او ناراحت نبود. او فقط هیجان زده بود که بفهمد آن صدای پخش چیست.

اما ما آن را بازی کردیم طوری که او ناامید بود از ماشین پیاده شود تا کورگی را نجات دهد.

بنابراین زمانی که چیزی که باست از آن هیجان زده بود به نظر می رسد چیزی است که او از آن وحشت داشت، لحظه ای خوشحال کننده در فیلمسازی بود.