چگونه سه تهیه کننده تجارت مستند را بازتعریف می کنند

ورود یک مستند به یک جشنواره برتر و سپس در مقابل تماشاگران از آن زمان به پیشنهادی پیچیده تر از پنج سال پیش تبدیل شده است. این امر مردم را از تلاش برای انجام این کار منصرف نکرده است.

به گفته انجمن بین‌المللی فیلم مستند، پلتفرم‌های استریم کمتر به خرید غیرداستانی علاقه‌مند شده‌اند و تعداد خریداران فعال محدود شده است.

جنی راسکین، مدیر اجرایی سرمایه‌گذار Impact Partners، به انجمن بین‌المللی مستند گفت که توزیع مطمئن بخش بهتری از یک سال طول می‌کشد. تیم هورسبورگ، مدیر عامل شرکت نشنال جئوگرافیک فیلمز، تغییر مشابهی را توضیح داد. مستندهای قوی جشنواره به طور فزاینده ای مخاطبان خود را از طریق نمایش مداوم جشنواره و شفاهی به جای نمایش سنتی تئاتر ایجاد می کنند.

سه تهیه‌کننده که در سال 2026 کار می‌کنند نشان می‌دهند که راه‌های زیادی برای ساختن یک فیلم وجود دارد و به هر حال در مقابل تماشاگران. جرالین دریفوس و دن کوگان Impact Partners را حول شبکه ای از سرمایه گذاران پرداخت کردند. مایکل دوک و گریگوری کرشاو داستان های زیبا را بر اساس شهرت خود به عنوان کارگردان ساختند. کلی رورباخ والتون، یک تهیه کننده برای اولین بار، شاید؟ محصولات از ابتدا.

شبکه سرمایه گذار داخلی Impact Partners

Impact Partners که در سال 2007 توسط جرالین دریفوس و دن کوگان تأسیس شد، پیشگام رویکرد سهامی ادغام شده برای تأمین مالی مستند بود که فیلم را کمتر به عنوان یک کمک مالی و بیشتر به عنوان یک سرمایه گذاری در نظر می گرفت. این سازمان مستقر در بروکلین تقریباً 1500 پیشنهاد را در سال بررسی می کند، سپس زیرمجموعه ای را به شبکه اعضای سرمایه گذار خود ارائه می دهد.

بر اساس این مدل، هشت عضوی که از تولید 400000 دلاری حمایت می کنند، هر کدام 50000 دلار کمک خواهند کرد. طبق گزارش انجمن بین‌المللی مستند در مورد مدل، فیلمسازان نسخه نهایی را نگه می‌دارند و سرمایه‌گذاران در فرآیند تدوین شرکت می‌کنند و اگر فیلم به صورت تجاری اجرا شود، می‌توانند سهم خود را با قیمت بالاتری بازیابی کنند. اعضای Impact Partners از سه سرمایه گذار به 50 نفر در 18 سال افزایش یافته است. فهرست آثار او شامل «آرو» که در سال 2010 برنده جایزه اسکار بهترین مستند شد، به همراه «Bisbee ’17»، «Union» و «Won’t You Be My Neighbor؟» که بیش از 22 میلیون دلار فروختند.

این ساختار همچنین توضیح می دهد که چرا اعتبارات اسنادی در سال های اخیر طولانی تر شده است. تحقیقات استفان فولس، تحلیلگر صنعت فیلم، نشان داد که اعتبار تهیه‌کننده اجرایی از سال 2000 تا کنون 111.9 درصد در کل صنعت افزایش یافته است، به طوری که میانگین تعداد تهیه‌کنندگان در هر فیلم از 3.0 به 4.5 در همان دوره افزایش یافته است، که عمدتاً محصول فرعی مدل‌های تامین مالی است که مشارکت‌کنندگان بیشتری را نسبت به یک معامله سنتی استودیویی وارد پروژه می‌کند.

حوزه مستند با ایجاد استانداردهای خود پاسخ داد. اتحاد تولیدکنندگان مستند، یک گروه تجاری صنعتی، دستورالعمل هایی را منتشر کرده است که سطوح اعتباری را با آستانه های سرمایه گذاری خاص مرتبط می کند. محصولات در حال حاضر به جای مذاکره برای هر وام جداگانه، روشی ثابت برای شناسایی شرکای مالی دارند. بر اساس این دستورالعمل، سرمایه‌داری که 10 درصد بودجه را تامین می‌کند، یک اعتبار تولیدکننده اجرایی دریافت می‌کند، در حالی که سرمایه‌دار که 50 درصد یا بیشتر مشارکت می‌کند تا چهار اعتبار اجرایی دریافت می‌کند.

Beautiful Stories یک جایگزین بوتیک ارائه می دهد

مدلی متفاوت توسط مایکل دوک و گریگوری کرشاو، فیلمسازانی که به جای شبکه ای از سرمایه گذاران خارجی، شرکتی را بر اساس حساسیت های کارگردانی خود ساخته اند، تجسم یافته است. دوک از یک حرفه در هنرهای تجسمی به فیلمسازی مستند رسید، جایی که او برنده شیر طلایی شیرهای کن برای کارگردانی خلاقانه شد. کرشاو قبل از شروع کارگردانی این دو فیلمبردار فیلم آخرین مسابقه دوک در سال 2018 بود.

اولین همکاری آنها، The Truffle Hunters، در ژانویه 2020 در ساندنس به نمایش درآمد و در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو و جشنواره فیلم نیویورک به نمایش درآمد. Sony Pictures Classics این فیلم را با قیمت 1.5 میلیون دلار خریداری کرد و آن را در مارس 2021 در سینماهای ایالات متحده اکران کرد، شاهکاری که اکثر مستندها هرگز به آن دست نمی یابند. این فیلم در سایت Rotten Tomatoes از 128 نقد، 97 درصد تایید شده است. در حوالی زمان انتشار آن، دوک و کرشاو با UTA قرارداد امضا کردند و همکاری خود را به عنوان داستان های زیبا رسمی کردند که برای تولید پروژه های سینمایی و تلویزیونی برای مخاطبان جهانی قرار داشتند.

دومین فیلم آنها، Gaucho Gaucho، در ساندنس در سال 2024 به نمایش درآمد، جایی که جایزه ویژه هیئت داوران را برای صدا دریافت کرد و بعداً جایزه اول را در پیاتزا گرانده در لوکارنو دریافت کرد. این فیلم توسط Jolt.Film توزیع می‌شود، یک برچسب بوتیک که برای یک فیلم مستند سیاه و سفید در مورد کابوی‌های آرژانتینی مناسب است تا یک استودیو بزرگ. دو فیلم، دوک و کرشاو، مجموعه‌ای از آثار را ساختند که جشنواره‌ها و منتقدان آن را بر اساس شرایط خودشان تشخیص دادند، بدون اینکه به ساختار مالی عمده‌ای در پشت هر یک از فیلم‌ها نیاز داشته باشند.

هیچکدام از این دو تولید متکی به مجموعه بزرگی از سرمایه گذاران خارجی نبودند. پروژه‌های Dweck و Kershaw از طریق یک گروه کوچکتر و در حال تغییر از شرکای تولید که بر اساس پروژه به پروژه گرد هم می‌آیند، تامین می‌شوند، سپس با توزیع‌کننده‌ای مناسب برای فیلم تمام‌شده مطابقت داده می‌شوند، خواه این به معنای خرید استودیو هفت رقمی باشد یا یک برچسب تخصصی. رویکرد نه چندان به سرمایه ثابت که به تجربه انتقادی ثابت فیلمسازان بستگی دارد.

کلی رورباخ والتون در حال ساخت یک شرکت از پایه است

کلی رورباخ والتون رویکرد سومی را در پیش گرفته است. او به جای تکیه بر سرمایه گذاران خارجی یا تخصص یک شریک مستقر، یک شرکت جدید تاسیس کرد. شاید؟ اولین اکران پروداکشنز، «بچه/دختران»، با همکاری شرکت «لاچکی فیلمز» مستقر در بروکلین، که توسط الکس واترفیلد موسس شد، تولید شد.

این فیلم به کارگردانی آلیز والش و جکی جسکو، سه زن جوان را به تصویر می‌کشد که دوران اولیه مادری را در خانه‌ای در روستایی آرکانزاس سپری می‌کنند. این نوع نهادی است که به ندرت بودجه استودیویی را جذب می کند، که باعث می شود یک شرکت مستقل و هدفمند برای ایجاد آن مناسب باشد.

لیست اعتباری او نسبتاً کوتاه است. بر اساس تیتراژ رسمی فیلم، تهیه کنندگان به روهرباخ والتون، ملیسا لردی و الکس واترفیلد تعلق دارند و بر اساس بررسی ورایتی از فیلم، نیک کاپوتی به عنوان تهیه کننده اجرایی فهرست شده است. این بخش کوچکی از لیست است که معمولاً تولید سرمایه گذاران متحد را در قالب Impact Partners به ​​ارمغان می آورد. شاید؟ Productions و Latchkey Films تنها دو شرکت سازنده مرتبط با فیلم هستند. این ساختار حول دو شریک ساخته شده است، نه شبکه ای از سرمایه گذاران.

«بچه/دختران» در ماه مارس در برنامه SXSW Documentary Spotlight نمایش داده شد، یک جایگاه رقابتی که توجه تجاری قابل توجهی را به خود جلب کرده است. فهرست پخش به فیلم نمره A داده و آن را «نمونه ای عالی از داستان سرایی دلسوزانه و مؤثر غیرداستانی» نامید. این فیلم پس از SXSW به رشد خود ادامه داد. این فیلم DC/DOX را در ماه ژوئن منتشر کرد و روهرباخ والتون در کنار لردی و سازندگان فیلم برای یک گفتگوی پس از نمایش ظاهر شد و بر اساس پوشش VIMooZ از جوایز، جایزه بهترین فیلم خانگی را در جشنواره فیلم Bentonville در آن ماه به خانه برد.

این مسیر، اولین نمایش قوی و به دنبال آن مجموعه ای رو به رشد از توقفگاه های جشنواره، نشان می دهد که چگونه یک شرکت برای اولین بار می تواند تماشاگرانی را برای نمایش در یک زمان ایجاد کند، بدون اینکه توزیع کننده یا تجربه جشنواره ای معتبر برای تکیه بر آن باشد.

سه مدل، یک تجارت

روی هم رفته، این سه رویکرد به یک سوال اساسی پاسخ می دهند. چگونه می توان یک مستند ساخت و به مخاطب رسید بدون اینکه استودیو مسئولیت تولید را بر عهده بگیرد؟

Impact Partners سرمایه‌گذاری‌ها را در میان گروه وسیعی از حامیان پخش می‌کند و بسیاری از آنها را به‌عنوان تولیدکنندگان اجرایی می‌شناسد، ساختاری که این حوزه در تلاش است تا از طریق دستورالعمل‌های رسمی استانداردسازی کند. Beautiful Stories متکی به شهرت دو کارگردان و شریک توزیع بوتیک مناسب برای هر فیلم تمام شده است. شاید؟ Productions یک عملیات دو شرکتی را از ابتدا ایجاد کرد و همچنان به حضور خود در مدار جشنواره ادامه می دهد.

هر مدل مجموعه ای از نقاط قوت را ارائه می دهد. یک ساختار سرمایه‌گذار ادغام‌شده می‌تواند حجم بیشتری از فیلم‌ها را با بهره‌گیری از پایگاه وسیعی از حامیان تأمین مالی کند و به تأمین مالی برخی از مشهورترین مستندهای دو دهه گذشته کمک کرده است. برچسب بوتیک تصمیم گیری را در تعداد کمی از مدیران متمرکز می کند که قضاوت و شهرت آنها برند را از پروژه ای به پروژه دیگر منتقل می کند. یک شرکت جدید می‌تواند به سرعت حرکت کند و هویت خود را حول یک پروژه واحد بسازد، با استفاده از برنده‌های جشنواره‌ای برای ایجاد سابقه‌ای که سایر تولیدکنندگان سال‌ها صرف آن می‌کنند.

هیچ یک از این سه تهیه کننده در فیلم هایی که از آنها حمایت می کردند روی پرده ظاهر نمی شوند. هر کدام مسیر متفاوتی را برای قرار گرفتن در پشت دوربین در پیش گرفتند و هر مسیر نتایج واقعی را به همراه داشت. یک فیلم Impact Partners بیش از ۲۲ میلیون دلار فروخته است. دو مستند «داستان‌های زیبا» برخی از قوی‌ترین نکات انتقادی را در این ژانر دارند. اولین فیلم یک شرکت که برای اولین بار ساخته شده است همچنان برنده جشنواره سال 2026 است.