“و همه اینها در زمانی به سراغ من آمد که همه اطراف من ….”

ممکن است برای خریدهای انجام شده از طریق پیوندها کمیسیون دریافت کنیم.

وقتی صحبت از نویسندگان روسی به میان می‌آید، کمتر کسی وجود دارد که از لئو تولستوی پیشی بگیرد. ویرجینیا وولف، نویسنده انگلیسی، زمانی او را به لطف رمان افسانه‌ای جنگ و صلح، «بزرگترین رمان‌نویس» نامید. برخی دیگر از آثار معروف تولستوی عبارتند از آنا کارنینا و مرگ ایوان ایلیچ. از طریق همه آنها، او مسائل اجتماعی بزرگتر و همچنین جزئیات دقیق زندگی روزمره را به گونه ای پوشش می دهد که می تواند برای خوانندگان متحول باشد. تولستوی در سال 1828 در خانواده ای اشرافی به دنیا آمد. مادر، پدر و مادربزرگش در جوانی درگذشتند، و اولین اثر مهم او نسخه‌ای تخیلی از دوران جوانی‌اش بود – دوران کودکی در سال 1852 منتشر شد. این پس از تلاش برای ورود به دانشگاه در سال 1844 اتفاق افتاد.

در مورد تحصیلات کلی او، ظاهراً او بیشتر به قمار و خوش گذرانی عمومی علاقه داشت و در نهایت در سال 1847 بدون مدرک تحصیلی را ترک کرد. پس از ترک دانشگاه، تولستوی به ارتش پیوست و در جنگ کریمه شرکت کرد، که نقش مهمی در باورها و نوشته‌های او درباره خشونت پرهیز از رادیکال داشت. موضع نویسنده در مورد این موضوع بعداً بر شخصیت های برجسته ای مانند مارتین لوتر کینگ جونیور تأثیر گذاشت.تولستوی در کنار رمان هایش مقالاتی نیز نوشت و اساساً در طول نوشتن خود با موضوعات بزرگی مانند معنای زندگی، عشق و مرگ دست و پنجه نرم کرد. نویسنده مشهور روسی در سال 1910 درگذشت. اما مضامین کار او امروز زنده است. با خرد و توجه تولستوی به آنچه که زندگی را ارزش زیستن می کند، او نقل قول امروزی انتخاب شده است.

لئو تولستوی نوشتن آنا کارنینا را در اواخر سال 1870 به پایان رساند، پس از آن وارد دوره بحران شخصی و افسردگی شد، زیرا نویسنده ارزش زندگی و کارهایی که انجام داده بود را در نظر می گرفت. کهتولستوی به دین روی آورد و کتاب زندگینامه ای کوتاهی به نام اعتراف نوشت که درد بزرگی را که تجربه کرد و چگونگی تلاش برای یافتن معنای جدیدی در زندگی را بیان می کرد.

تولستوی توصیف کرد که چقدر احساس ناامیدی می کرد، تا جایی که زندگی دیگر لزوماً حتی ارزش زندگی کردن را نداشت، وقتی نوشت: «و همه اینها در زمانی به سراغم آمد که در اطرافم چیزی که به نظر می رسید خوشبختی کامل بود به سراغم آمد.» نویسنده روسی برخی از چیزهایی را که در آن زمان برای او اتفاق می‌افتاد، از جمله همسر، فرزندان، املاک و سلامت جسمانی‌اش بیان می‌کند. این احساس چیزی است که برخی از افراد می توانند با آن شناسایی شوند – حتی وقتی همه چیز خوب به نظر می رسد، همیشه اینطور نیست.

وقتی به نقل قول لئو تولستوی و زمینه ای که در آن نوشته شده است نگاه می کنید، نویسنده روسی توضیح می دهد که چگونه مسئله زندگی و معنای آن می تواند اتفاق بیفتد، حتی زمانی که همه چیز برای شما خوب به نظر می رسد. تولستوی اساساً توصیف می کند که چگونه یک بحران میانسالی یا هراس وجودی می تواند کاملاً ناآگاهانه به شما ضربه بزند و عمق افسردگی و ناامیدی را نشان می دهد که می تواند ناشی از آن باشد. به نوعی، این نقل قول همچنین چیزی را برجسته می کند که نباید به کسی که با افسردگی دست و پنجه نرم می کند بگویید. شما نمی خواهید به شما اشاره کنید که آیا اوضاع برای آنها خوب پیش می رود یا نه، زیرا همانطور که از تولستوی می دانیم، واقعاً مهم نیست که چه زمانی در تنگنا هستید. همچنین نشان می دهد که مهم نیست که فرد چقدر خوب به نظر می رسد، ممکن است استرس شخصی وجود داشته باشد که دیگران نتوانند آن را ببینند.

با این کار، باید تا جایی که می‌توانیم به دیگران لطف کنیم، زیرا هرگز نمی‌دانی کسی واقعاً چه چیزی را تجربه می‌کند. اگر احساس می کنیم تولستوی هستیم، باید به خودمان هم لطف کنیم. شاید دانستن اینکه دیگران نگرانی های عمیقی در مورد معنای زندگی داشته اند و راهی برای غلبه بر آنها پیدا کرده اند، باعث آرامش می شود. نادیده گرفتن سوالات آزاردهنده به تولستوی کمکی نکرد. در نهایت مجبور شد مستقیماً آنها را مورد خطاب قرار دهد. شاید لازم باشد همین کار را انجام دهیم. اگر هر یک از این موارد شما را آزار می دهد آشنا به نظر می رسد، ممکن است نشانه آن باشد که زمان مراجعه به یک درمانگر فرا رسیده است. روشی که ما متوجه می شویم چه چیزی زندگی را ارزشمند می کند ممکن است منحصر به فرد باشد، اما از طریق همه اینها، حداقل می دانیم که تنها نیستیم.

• «همه خانواده‌های خوشبخت شبیه هم هستند، هر خانواده‌ی بدبخت به‌نوع خود ناراضی است».
• “در دنیای ما همه به تغییر بشریت فکر می کنند و هیچکس به تغییر خود فکر نمی کند.”
• “من خودم نمی دانستم چه می خواهم: از زندگی می ترسیدم، می خواستم از آن فرار کنم، اما هنوز به چیزی از آن امیدوار بودم.”
• “حقیقت مانند طلا به دست می آید، نه با اجازه دادن به آن، بلکه با شستن از آن هر آنچه که طلا نیست.”
• «هیچ جنگی در تمام تاریخ وجود ندارد که توسط دولت‌ها، صرفاً توسط دولت‌ها، صرف نظر از مزیت‌هایی که برای ملت‌هایی که جنگ، حتی اگر موفقیت‌آمیز باشد، همیشه آسیب‌رسان باشد، به راه نیامده باشد.