نیکول داش جونز با تک آهنگ اعتیاد آور جدید خود “بازنده”، زرق و برق نامرتب دخترانه پاپ-راک Y2K را بازگرداند.

لس آنجلس – عکسی از نیکول داش جونز با یک تاج جواهری است که با دستمال مچاله شده اشک‌های سیاه گونه‌اش را پاک می‌کند و قبل از پخش یک نت، همه چیز را درباره «بازنده» به شما می‌گوید. پنج‌شنبه، 20 اوت 2026، این تک‌آهنگ اصلی آلبوم آینده او است بازنده، در دسامبر 2026 – و غم بزرگ شدن از فردی که قبلا بودید را تحمل می کند و آن را روشن می کند تا زمانی که به نظر چیزی ارزش خواستن داشته باشد.

این هنرمند بریتانیایی که اکنون در لس آنجلس زندگی می کند، خواهان همدردی نیست. “بازنده” یک آهنگ جدایی است – آهنگی که وقتی در آینه نگاه می کنید می خوانید و متوجه می شوید شخصی که به عقب نگاه می کند دیگر آن کسی نیست که قول داده بودید تبدیل شوید. او خود را بازنده می نامد و سپس خط را با موهای عالی و گیتاری بلند به اندازه کافی بلند می کند که صدای قدیمی را در سرش خفه کند. نقطه تضاد است. او کسی است که گم شد، او همچنین کسی است که دوربین را در دست گرفته، نور را انتخاب می کند، پایان را می نویسد.

چیزی که باعث فرود آمدن آن می‌شود این است که چقدر کم تکان می‌خورد. این آهنگ در میان حقارت‌های خاص غریبه شدن با خود حرکت می‌کند – خود ویرانگری، انزوا، تغییر ظاهر خود برای تبدیل شدن به شخص دیگری، گفتن چیزهایی که منظور شما نیست، فکر کردن به اینکه آیا هیچ کدام از آن‌ها بهتر می‌شود یا خیر – و از صاف کردن هر یک از آنها خودداری می‌کند. خنده دار است به گونه ای که بدترین بودن شش ماه بعد خنده دار است. همچنین بی سر و صدا ویرانگر است.

“بازنده” با کسی باز می شود که “خدا بود” – مردی که فرماندهی اتاقی را بر عهده داشت، دقیقاً می دانست که او کیست، به نظر می رسید برای چیزی بزرگتر مقدر شده است. آنچه در پی می‌آید بازگشایی است، بدون فیلتر و بدون قوس رستگاری. در قلب این رکورد، احساس تماشای شخصی از دست دادن نسخه ای از خود است که دیگران زمانی به آن اعتقاد داشتند، از جمله شما.

نکته مهم، “بازنده” همچنین دری را به روی یک دایره خلاقانه گسترده تر در اطراف جونز باز می کند. این آهنگ شامل همکاری بین جونز و هنرمند و تهیه کننده نوظهور VINCENT.WTF است که صدای چپ مرکز دیگری را به دنیایی که ژانر در حال تار شدن فزاینده است، می آورد. همکاری آنها به این حس می‌افزاید که جونز این آلبوم را به تنهایی نمی‌سازد – او در حال ساخت یک اکوسیستم خلاقانه در اطراف آن است، هنرمندان و تهیه‌کنندگانی را که در اشتهای او برای آزمایش، نگرش و صداقت احساسی مشترک هستند، وارد می‌کند.

“بازنده” تماشای کسی است که با خودش غریبه می شود – و در عین حال تصمیم می گیرد در کنار او باشد.”

– نیکول داش جونز

عنوان تقریباً به یک اتهام تبدیل می شود – “تو الان چیزی جز یک بازنده نیستی” – اما آهنگ در نهایت حاضر نمی شود شخصیت خود را آنجا بگذارد. نیکول در آخرین لحظات خود “من طرفدار تو هستم” را تکرار می کند و آهنگ را از یک داستان شکست به چیزی بسیار آسیب پذیرتر تبدیل می کند: یک عمل وفاداری به کسی که راه خود را گم کرده است.

صدا

پاپ راک با رنگ هنوز خیس. “LOSER” با سازنده مولتی پلاتین مستقر در لس آنجلس، مهر فیلیان (دمی لواتو، سلنا گومز، LP) تولید شد که آهنگ را روی نوار ضبط کرد و اجازه داد گرما، ناقصی ها و بافت فیزیکی صدای آنالوگ درست همان جایی که فرود آمده است باقی بماند. گیتار در جلو، آواز به اندازه ای نزدیک که ناراحت کننده باشد، هیچ چیز مزاحم.

تصمیم به نوار بخشی از زبان احساسی شد. نیکول و فیلیان به جای صاف کردن هر نقصی، فیزیکی بودن فرآیند را پذیرفتند – یک حساسیت تولیدی تصفیه شده که عمداً در مورد آشفتگی اعمال می شود.

“ما آن را ضبط کردیم زیرا من عیوب را می خواستم. اگر خیلی عالی به نظر می رسید، شبیه من نبود.”

– نیکول داش جونز

از نظر صوتی، او بین پاپ-راک، آلترناتیو و گرانج، با پژواک هایی از شدت اعتراف ال پی، گرگ آلیس، هول، آلانیس موریست و گاربیج زندگی می کند. اما بازنده علاقه کمتری به بازآفرینی یک دوران دارد تا به تصویر کشیدن آشفتگی عاطفی ناشی از بزرگ شدن، تغییر، و درک این موضوع که ممکن است شخصی که فکر می‌کردید تبدیل شوید، آن شخصی که هستید نیست.

آلبوم

“بازنده” تک آهنگ اصلی از است بازنده، آلبوم آتی نیکول داش جونز که قرار است در دسامبر 2026 منتشر شود – اولین دروازه مناسب به دنیای ضبط.

این رابطه خلاقانه بعد از آلبوم نیز ادامه دارد. جونز همچنین قرار است به همکاری با تهیه‌کننده قدیمی مهر فیلیان در موسیقی آینده‌اش ادامه دهد و فصل بعدی آن‌ها در حدود انتشار خودش در سال 2027 برنامه‌ریزی شده است. فیلیان قبلاً نقشی کلیدی در شکل‌دهی صدای جونز، از جمله کارهای اخیر او داشته است، و ادامه همکاری آنها به رابطه‌ای اشاره دارد که فراتر از یک ضبط یا چرخه آلبوم منفرد است.

این آلبوم در طول یک دوره بزرگ گسترش ایالات متحده برای نیکول می آید. پس از انتشار بازنده در دسامبر 2026 — از جمله انتشار آهنگ اصلی آلبوم «LOSER» در آگوست، انتشار «ALIEN» در سپتامبر و چندین همکاری دیگر در طول کمپین با هنرمند نوظهور VINCENT.WTF، Supwel و CHROMEBODIES، پروژه جدید هتل گارودا – نیکول پروژه را از آوریل 2027 به راه خواهد انداخت.

این همکاری ها دنیای صوتی را بیشتر گسترش می دهد بازنده، نیکول را با هنرمندان و تهیه کنندگان صحنه های موسیقی جایگزین، الکترونیکی و نوظهور وارد گفتگو کرد و در عین حال رشته احساسی و تجربی موجود در آلبوم را حفظ کرد.

تور ایالات متحده در لس آنجلس با 15 تاریخ آغاز می شود، از جمله اجرا در مکان هایی مانند تروبادور، کافه هتل و ویلترن، قبل از ادامه در لاس وگاس، نیویورک و شهرهای کالج در سراسر ایالات متحده.

برای بلوم موزیک، لیبل نیکول، تمرکز بر معرفی او به مخاطبان جدید در سراسر آمریکا و ایجاد ارتباط پایدار بین این هنرمند و پایگاه هوادارانش در ایالات متحده است. تور 2027 گسترش خواهد یافت بازنده کمپین فراتر از رکورد خود، موسیقی نیکول و دنیای خلاقانه‌تر را مستقیماً برای مخاطبان در سراسر کشور ارائه می‌کند.

این دنیا با موسیقی متوقف نمی شود.

کالای هنری نیکول، DASH لس آنجلس، به گسترشی از هویت بصری و جهان خلاق تبدیل شده است که او را به عنوان یک هنرمند احاطه کرده است. چیزی که به عنوان کالا برای طرفداران نیکول شروع شد، به یک پلتفرم متمرکز بر زیبایی تبدیل شد که به او اجازه می‌دهد با شنوندگان به شیوه‌ای متفاوت ارتباط برقرار کند و موسیقی، بیان خود، تصاویر و فرهنگ را مستقیماً برای طرفداران گرد هم آورد.

نیکول با حمایت بنیانگذار Bloom Music + A&R Tim Jeanneret، این مفهوم را به حضور در تجارت الکترونیکی گسترش داد و در عین حال DASH را مستقیماً از طریق Spotify در دسترس طرفداران قرار داد. نتیجه یک اکوسیستم هنری است که در آن موسیقی در مرکز باقی می‌ماند، در حالی که چیزهایی که نیکول در اطراف خود ایجاد می‌کند به طرفداران راه‌های بیشتری برای ورود به دنیای او می‌دهد.

این رویکرد مسیری را دنبال می‌کند که به طور فزاینده‌ای در میان هنرمندانی مانند ریحانا و سلنا گومز قابل مشاهده است که نشان داده‌اند چگونه هویت خلاق یک هنرمند می‌تواند به طور طبیعی به زیبایی گسترش یابد و به شکل دیگری از ارتباط با مخاطبان تبدیل شود.

برای نیکول، دنیاها از هم جدا نیستند.

همه آنها بخشی از یک مکالمه در مورد هویت، ابراز وجود و تبدیل شدن به فردی هستند که مردم می خواهند دنبال کنند.

و بازنده جایی است که این گفتگو به طرز وحشیانه ای صادقانه می شود.

بعدی: “باران”

با «باران»، نیکول داش جونز به جنبه‌ای از هنرش که قبلاً در ویژگی‌ها و همکاری‌هایی که در کارهای انفرادی او نقش دارند، قابل مشاهده است – از M’Black و Heartbreak & Fall in Love تا “Change the World” از KC Lights. آهنگ پیش رو، با همکاری هنرمند و خواننده رپ در حال ظهور VINCENT.WTF، به اندازه فصل بعدی هنرمندی که دائماً پاپ-راک اعتراف‌کننده و الکترونیکی را دنبال می‌کند، یک انحراف نیست. نبض

بافت‌های الکترونیکی، تولید متاثر از تله‌ها و فضای شبانه و غرق‌کننده، سیستم آب‌وهوای خاص خود را به «RAIN» داده است. برای باشگاه به اندازه کافی شیک است، از نظر عاطفی در زیر آن مشکل دارد و بدون شک بخشی از همان جهان است – فقط از زاویه ای متفاوت دیده می شود.

این پروژه که با همکاری VINCENT.WTF ایجاد شده است، فضای بین پاپ الکترونیکی، R&B تجربی و تله را با تولید درخشان و کیفیتی عمداً بدون زحمت بررسی می‌کند. فکر کنید آینده‌نگاری جوی شاخه‌های FKA با پالس الکترونیکی فلوم روبرو می‌شود، که از طریق حساسیت پاپ درون‌نگر خود نیکول فیلتر شده است.

این یک جنبه متفاوت از جونز است، اما ناآشنا نیست. او به جای دنبال کردن رشته عاطفی که او را از قبل در کارهای بلند و صدای در حال تکامل خودش آورده است، دغدغه مناسبی ندارد.

لاس وگاس، 2027

این همکاری سال آینده فراتر از استودیو خواهد رفت و جونز و VINCENT.WTF با هم در مجموعه ای از شوهای باشگاهی لاس وگاس در سال 2027 اجرا می کنند و از “RAIN” و چندین نسخه دیگر از این پروژه پشتیبانی می کنند.

نمایش‌های زنده به توسعه جهانی تبدیل می‌شوند که با هم می‌سازند – بخشی از محیط باشگاه، بخشی اجرای پاپ، با این دو هنرمند که پروژه را به محیطی فراگیرتر می‌برند.

نسخه های اضافی

انتظار می‌رود که “RAIN” راه را برای انتشار چندین نسخه دیگر بین جونز و VINCENT.WTF باز کند و این دو به توسعه پروژه تا سال 2027 ادامه دهند.