ستاره های بازمانده از بزرگترین نمایش های دهه 70 امروز چگونه به نظر می رسند

بسیاری از مشهورترین ستارگان هالیوود برای اولین بار از صفحه نمایش کوچک شروع کردند و دهه 1970 دوران دگرگونی در تجارت نمایش بود که نمایش های واقعا فراموش نشدنی را به وجود آورد. از کمدی های محبوبی مانند «روزهای شاد» و «همه در خانواده» گرفته تا آثار کلاسیک علمی تخیلی مانند «زن بیونیک»، این دهه تعداد زیادی از شخصیت ها و بازیگران نمادین را معرفی کرد که تماشاگران را به تلویزیون خود چسباندند.

در حالی که برخی از بازیگران این فیلم‌های اصلی دهه 70 متأسفانه در سال‌های پس از اجرای اصلی خود درگذشتند، برخی دیگر هنوز در حال پیشرفت هستند و از ثمره کار خلاقانه خود لذت می‌برند. جان تراولتا برای اولین بار با حضور در نقش وینی باربارینو در Welcome Back Cotter به موفقیت بزرگ خود دست یافت و به سرعت به یکی از درخشان ترین استعدادهای این صنعت تبدیل شد.

به طور مشابه، لیندا کارتر با ایفای نقش Wonder Woman در سریال پیشگامانه به یک ابرقهرمان تبدیل شد و مترادف با شخصیت دی سی باقی ماند. در حالی که بسیاری از بازیگران برنامه های تلویزیونی محبوب دهه 70 از کانون توجه عقب نشینی کرده اند یا به سادگی بازنشسته شده اند، دیگران هرگز آنجا را ترک نکردند و به جمع آوری رزومه های تزئینی ادامه می دهند.

لیندا کارتر به لطف بازی نمادین خود از ابرقهرمان دی سی در فیلم Wonder Woman که به مدت سه فصل از سال 1975 تا 1979 پخش شد، یک شبه به یک هیجان تبدیل شد.

کارتر پس از حضور در نمایش موفق، نقش اسطوره سینما، ریتا هایورث را در «ریتا هیورث: الهه عشق» بازی کرد و نقش‌های بعدی را در پروژه‌هایی مانند «Hawkeye»، «Supergirl» و «The Dukes of Hazzard» رزرو کرد. در سال 2020، وقتی در فیلم Wonder Woman 1984 ظاهر شد، طرفداران فداکار را خوشحال کرد و از قهرمان خشن قدردانی کرد.

کارتر در سال 2025 پس از دریافت جایزه Paley Center for Media Honors Award برای کارش بر روی این سریال پیشگامانه نوشت: “زن شگفت انگیز بودن برای من بسیار مهم بود – او واقعا بهترین است.” “در آن زمان، مدیران فکر نمی‌کردند یک زن بتواند یک سریال تلویزیونی کامل را حمل کند… نشان می‌دهد که چقدر می‌دانند! ها! بیشتر از هر زمان دیگری، جهان هنوز به Wonder Woman نیاز دارد.”

هنری وینکلر برای 11 فصل پر سر و صدا، در «روزهای شاد» با ایفای نقش نفتی دوست داشتنی فونزی، مخاطبان را سرگرم کرد. وینکلر به چهره کمدی تبدیل شد و به تثبیت خود به عنوان یک بازیگر محبوب ادامه داد و در چند دهه پس از سریال کمدی در تعدادی از نقش های سینمایی و تلویزیونی ظاهر شد، از جمله “جیغ”، “توسعه دستگیر شده”، “پارک ها و تفریح” و “بری”.

وینکلر در طول زندگی حرفه‌ای خود جوایز بی‌شماری را دریافت کرده است، از جمله دو جایزه امی و دو گلدن گلوب، که از حضور ثابت در هالیوود لذت می‌برد. با این حال، در ابتدا، وینکلر نگران بود که برای همیشه به عنوان یک شخصیت سرسخت به تصویر کشیده شود. او در حین حضور در پادکست «جایی که همه نامت را می‌دانند» تد دانسون، درباره بلاتکلیفی که پس از پایان کمدی کمدی در سال 1984 با آن مواجه بود صحبت کرد.

“بعد از تمام شدن “روزهای شاد”، من در دفترم نشسته ام. تنها چیزی که به دست می آورم فونزی است [offers]من هیچ ایده ای ندارم، “آیا هرگز قرار است کاری به این قوی انجام دهم؟”

سالی استراترز با بازی گلوریا استیویک در کمدی محبوب همه در خانواده، که از آن زمان به عنوان یکی از بهترین نمایش‌های تمام دوران شناخته می‌شود، به ساخت تاریخ تلویزیون کمک کرد. استراترز به مدت هشت فصل در سریال ماند تا اینکه در سال 1978 همراه با همبازی اش راب راینر به دلیل ناامیدی از عدم پیشرفت شخصیتش، آن را ترک کرد.

“فهمیدم که زندگی یک نسیم نیست، که نمی توان روی هیچ چیز شرط بندی کرد.آنها شروع کردند با من مانند یک تازه وارد رفتار می کردند و من باید دوباره خودم را ثابت می کردم.او درباره تصمیم خود به شیکاگو تریبون (از طریق MeTV) گفت. اگرچه او قبل از فصل پایانی آن را ترک کرد، اما استراترز دوباره نقش خود را در اسپین آف های “Archie Bunker’s Place” و “Gloria” ایفا کرد و در برنامه هایی مانند “9 تا 5″، “TaleSpin” و “Dinosaurs” ظاهر شد.

استراترز با بازی در نقش بابت دل در سریال دختران گیلمور از سال 2000 تا 2007 به نسل جدیدی از مخاطبان دست یافت و همچنین از یک کار هنری تزئین شده در صحنه با اجرا در موزیکال هایی مانند کریسمس سفید و فرانکنشتاین جوان لذت برد.

ران هاوارد که یکی از بهترین کارگردانان هالیوود به حساب می آید، کار خود را در دهه 1960 به عنوان یک بازیگر کودک و با بازی در نقش Opie در نمایش اندی گریفیث قبل از اینکه قدرت ستاره ای خود را در نقش ریچی کانینگهام در روزهای مبارک به دست آورد، آغاز کرد. هاوارد پس از ترک سیتکام در سال 1980 تمرکز خود را به سمت فیلمسازی معطوف کرد و فیلم های موفقی مانند اسپلش، آپولو 13 و “ذهن زیبا” را کارگردانی کرد.او بعدا در فصل یازدهم و آخرین فصل “روزهای شاد” بازی کرد.

از آن زمان، هاوارد مجموعاً هفت جایزه امی، دو جایزه اسکار و دو جایزه گلدن گلوب را در طول زندگی طولانی خود کسب کرده است. او همچنین دوستی نزدیکی با بازیگر سابق هنری وینکلر دارد. “ما کلیک کردیم. ما – هنری وینکلر و من – فوراً در سطح حرفه ای کلیک کردیم، اما من هم به او نگاه کردم.”

وینکلر همچنین به شکل گیری آینده سینمایی هاوارد کمک کرد زمانی که او موافقت کرد در کنار مایکل کیتون در کمدی شیفت شب این کارگردان در سال 1982 بازی کند. هاوارد اضافه کرد که مشارکت دوست دیرینه اش در این پروژه “در کمک به تحقق رویای من که کارگردانی استودیو در هالیوود بود، کمک کرد.”

با هفت دهه فعالیت حرفه ای معتبر، آلن آلدا زمانی که نقش پیچیده Hawkeye Pierce را در درام جنگی تحسین شده M*A*S*H ایفا کرد که از سال 1972 تا 1983 پخش شد، به نامی شناخته شد. اجرای 11 قسمتی.فصل

آلدا در مورد اینکه چرا نمایش به عنوان یک کلاسیک جاودانه باقی مانده است، به مردم گفت: جدای از نویسندگی واقعاً خوب و بازیگری خوب و کارگردانی خوب، عنصری که واقعاً بینندگان را تحت تأثیر قرار داد این است که به همان اندازه که برخی از داستان‌ها بی‌اهمیت هستند، در زیر همه این آگاهی وجود دارد که افراد واقعی این تجربیات را پشت سر گذاشته‌اند و ما سعی کرده‌ایم به آنچه آنها پشت سر گذاشته‌اند احترام بگذاریم.

آلدا نقش های قابل توجهی در فیلم هایی از جمله چهار فصل، پل جاسوسان و داستان ازدواج داشته است و در سال 2018 اعلام کرد که به بیماری پارکینسون مبتلا شده است. علیرغم مشکلات سلامتی، آلدا مشغول ماند و در اقتباس تلویزیونی نتفلیکس از چهار فصل در سال 2025 ظاهر شد.

شرلی جونز پس از حضور در فیلم‌هایی مانند اوکلاهما، در کمدی موزیکال «خانواده پارتریج» در نقش مادرسالار فداکار شرلی پارتریج بازی کرد. و مرد موسیقی. جونز صفحه نمایش را با پسرخوانده واقعی خود در آن زمان، دیوید کسیدی، به اشتراک گذاشت و خانواده تخیلی تک آهنگ های محبوبی مانند آهنگ برتر جدول “I Think I Love You” را تولید کردند.

جونز قبل از اینکه بخواهد سر پارتریج را به تصویر بکشد، نزدیک بود نقش یک مادر تلویزیونی دیگر را بازی کند. او به AARP گفت: «من در «کبک‌ها» نقش داشتم زیرا به این معنی بود که قرار بود نقش اولین مادر شاغلی را که تا به حال در تلویزیون به تصویر کشیده شده بود بازی کنم. «کبک‌ها به مادر و خانواده‌ای متفاوت از «دسته برادی» نگاه می‌کردند، که من آن را رد کردم زیرا نمی‌خواستم به عنوان مادر خانه‌نشینی که کباب را از اجاق بیرون می‌آورد دیده شوم.»

پس از پایان نمایش در سال 1974، این بازیگر کهنه کار نقش های مهمان در قایق عشق، قتل، او نوشت، آن نمایش دهه 70 و داغ در کلیولند داشت، و همچنین یکی از اعضای اصلی صحنه باقی ماند و در تولیدات صحنه ای کلاسیک مانند پادشاه و من و سرود کریسمس بازی کرد.

از سال 1974 تا 1983، بینندگان بزرگ شدن ملیسا گیلبرت را روی پرده با بازی او در نقش لورا اینگالز وایلدر در فیلم کلاسیک کلاسیک کوچک خانه کوچک در دشت تماشا کردند. گیلبرت متعاقباً در فیلم‌های تلویزیونی معجزه‌گر و خاطرات آن فرانک در زمان حضورش در این برنامه ظاهر شد. او همچنین تا زمان مرگ غم انگیزش در سال 1991 با پدر خیالی خود، مایکل لاندون، نزدیک بود و در سال 1995 با نامگذاری پسرش به نام او از او تقدیر کرد.

او به مردم درباره تاثیر این درام گفت: «این نمایش به خودی خود بسیار خاص است و به طرز شگفت انگیزی خوب نوشته شده است… اما همچنین به این دلیل که دوران کودکی من است و خانواده جانشین من است.من این «فیلم‌های خانگی» فوق‌العاده پیچیده را با افراد زیادی دارم که دیگر در بین ما نیستند، و می‌توانم اکنون با تماشای تکرارهای خانه کوچک، دوباره به آن‌ها نگاه کنم.»

او از سال 2001 تا 2005 رئیس انجمن بازیگران سینما شد و در «رقصیدن با ستاره‌ها» به رقابت پرداخت و در عین حال در «عدالت شیرین» و «وقتی قلب را صدا می‌زند» نقش‌هایی را ایفا کرد. او در سال 2026 زمانی که همسرش تیموتی باسفیلد به اتهام تجاوز دستگیر شد، خبرساز شد.

پل مایکل گلیزر به عنوان نیمی از دوتایی نمادین «استارسکی و هاچ» در نقش کارآگاه دیو استارسکی در سریال موفقی که از سال 1975 تا 1979 پخش شد، ایفای نقش کرد.

در سال 1987، گلیزر فیلم علمی تخیلی The Running Man را کارگردانی کرد که در آن ستاره اکشن آرنولد شوارتزنگر نقش آفرینی کرد و در گیشه موفقی بود. از آن زمان، او نقش هایی در ری دونوان، ذهن جنایتکار و گریس و فرانکی داشته است. گلیزر با حضور در کنار دیوید سول در بازسازی فیلم با بازی بن استیلر و اوون ویلسون در سال 2004، نقش اصلی خود را در نقش هاچ بازی کرد.

وقتی سول در سال 2024 درگذشت، گلیزر به دوست و شریک نمایشی خود ادای احترام کرد. او در بیانیه ای به People گفت: “دیوید یک برادر، یک دوست، یک فرد دلسوز بود. ما دیگر او را نخواهیم دید.”

ریچارد توماس که به خاطر بازی برنده‌اش در نقش جان-بوی والتون در سریال تاریخی The Waltons شناخته می‌شود، جایزه امی را برای کارش دریافت کرد و در سال‌های بعد به جمع‌آوری رزومه‌ای متنوع ادامه داد. توماس در سال 1990 در مینی سریال ترسناک It نقش بیل دنبرو را بازی کرد و نقش های برجسته ای در آمریکایی ها، اوزارک و السبث داشت و همچنین برای بازی در نقش الیوت امرسون در نمایش برادوی The Balusters نامزد جایزه تونی شد.

توماس هنگامی که در سال 1977 پس از پنج فصل در تلاش برای تغییر نام بازیگران خود، «والتونز» را ترک کرد، طرفداران را شوکه کرد. او در مورد تلاش‌های خود برای جلوگیری از یادداشت‌شدن به صفحه شش گفت: “فکر می‌کردم پنج سال در این برنامه حضور داشته‌ام. حداقل پنج سال طول می‌کشد تا کار کافی برای ایجاد تعادل در ترازو انجام دهم.”

اگرچه توماس زودتر از موعد سریال را ترک کرد، اما این شخصیت را در سه فیلم تلویزیونی تکرار کرد و کلاسیک را بسیار مورد توجه قرار داد. او افزود: “من چیزی جز تشکر باورنکردنی، محبت و خاطرات شیرین ندارم. این قطعه تلویزیونی عالی برای زمان خود بود.”

لیندزی واگنر در نقش جیمی سامرز در فیلم‌های پرفروش مرد شش میلیون دلاری و زن بیونیک دهه 1970 بازی کرد و او را به عنوان نماد فرهنگ پاپ دهه معرفی کرد و جایزه امی را برای او به ارمغان آورد. واگنر پس از پایان سریال در سال 1978 تا حد زیادی به صفحه نمایش کوچک چسبید و در Warehouse 13، Grey’s Anatomy و جدیدترین بازیگری او، سریال اکشن Blood and Treasure در سال 2022 ظاهر شد.

واگنر مجدداً با همبازی و دلباز دهه 70 لی میجرز برای سه فیلم ساخته شده برای تلویزیون بین سال های 1987 و 1994 همکاری کرد و شخصیت های افسانه ای خود را دوباره متحد کرد. بانوی برجسته هنوز 50 سال پس از پخش سریال از میراث “زن بیونیک” لذت می برد.

واگنر به خبرنگار رابین ریون گفت: “من بدون هواداران در این موقعیت قرار نخواهم داشت.” “من واقعاً سپاسگزارم و برایم کاملاً واضح است که چقدر زندگی و حرفه ام توسط آنها حمایت شده است. ممکن است فکر کنید این همه شما هستید، می دانید، اما اینطور نیست. در واقع “ما” هستیم. من نمی توانستم کاری را که بدون تو انجام می دهم انجام دهم.”

جیمی واکر مترادف با عبارت نمادین “Dyn-o-mite!” در حالی که تند صحبت جی.جی. ایوانز جونیور در «زمان خوب» که برای بازی پرانرژیش دو نامزدی گلدن گلوب را به همراه داشت. واکر این نقش را با حضور در “قایق عشق”، “Bustin’ Loose”، “Scrubs” و “Funny You Should Ask” دنبال کرد و در دهه 1990 میزبان مجموعه ای از برنامه های رادیویی بود.

معروف است که واکر در طول سریال با همبازی هایش جان آموس و استر رول کنار نمی آمد، تا حد زیادی به دلیل محبوبیت بسیار زیاد شخصیتش. این در نهایت منجر به خروج مربوطه آنها شد. او تنها بازیگر Good Times بود که در مراسم تشییع جنازه رول در سال 1998 غایب بود. او در مصاحبه ای با آکادمی تلویزیون گفت: “راستش را بخواهید، من به یاد ندارم که در تمام مدتی که استر آنجا بود با او صحبت کرده باشم.”

او در نهایت قبل از مرگ پدر تلویزیونی‌اش با آموس ارتباط برقرار کرد و در سال 2012، واکر زندگی‌نامه‌ای را نوشت: «Dyn-o-mite! Times Good, Bad Times, Our Times – A Memoir» که به دهه‌های متمادی او در صنعت سرگرمی می‌پردازد.

جان تراولتا قبل از تبدیل شدن به یکی از پویاترین ستارگان سینمای سینما، یکی از امیدهای هالیوود بود که اولین بار با بازی در نقش وینی باربارینو در فیلم Welcome Back Cotter وارد این صنعت شد. این کمدی از سال 1975 تا 1979 پخش شد و در طول اجرای آن، تراولتا با بازی در فیلم‌های هیجان‌انگیز باکس آفیس «تب شنبه شب» و «گریس» به دل‌نواز دهه تبدیل شد.

از آن زمان، تراولتا در بلاک باسترهای بی‌شماری مانند نگاه کن چه کسی صحبت می‌کند، زرشکی، کوتاه و چهره/خاموش ظاهر شد، برنده گلدن گلوب شد و پس از ایفای نقش وینسنت وگا در فیلم کلاسیک کوئنتین تارانتینو، محبوبیت دوباره‌ای را در دهه 90 تجربه کرد. او در مورد فشارهایی که در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش با آن‌ها روبه‌رو بود، آشکارا صحبت کرده است.

او به پاراد گفت: “یکی از سخت ترین درس ها بعد از موفقیت شنبه شب تب و گریس آمد. من به عنوان بزرگترین ستاره جهان بعد از والنتینو معرفی شدم. سپس لحظه به لحظه را انجام دادم که شکست بزرگی بود.” “من یاد گرفتم که باید سرسخت باشی و انتظار بدترین ها را داشته باشی. البته خیلی وقت ها به جای آن بهترین ها را می گیری.”

پم دابر وقتی در فیلم مورک و میندی، میندی مک‌کانل انسان را از سیاره اورک به تصویر می‌کشید، صفحه نمایش را با رابین ویلیامز مغز متفکر کمدی به اشتراک گذاشت. این کمدی کمدی به مدت چهار فصل از سال 1978 تا 1982 پخش شد و به راه اندازی حرفه درخشان آنها کمک کرد.دوبر این نقش را با نمایش «خواهرم سام» دنبال کرد.

از آن زمان، او از یک حرفه بازیگری طولانی و اغلب پراکنده لذت برد و از کانون توجه دور شد و به همراه همسرش مارک هارمون روی خانواده‌اش تمرکز کرد و همچنین در فیلم‌های «زندگی … و چیزها»، «زوج عجیب» و «NCIS» ظاهر شد.او در سال 2014 با بازی در کمدی کمدی وی “دیوانه ها”، کمی قبل از مرگ غم انگیز او در آن سال، دوباره با ویلیامز متحد شد.

او به The A.V گفت: رابین واقعاً یکی از مهربان ترین و دلسوزترین افرادی است که تا به حال ملاقات کرده ام.Club on their meaningful date.

اسطوره کمدی کارول برنت بدون شک یکی از مشهورترین سوپراستارهای هالیوود است و او کار خود را با تیتر یک سریال کمدی خود به نام کارول برنت شو از سال 1967 تا 1978 آغاز کرد.برنت اولین زنی بود که مجری برنامه های متنوع بود و از آن زمان در فیلم ها و برنامه های تلویزیونی متعددی مانند The About You, Harazy, The Four Season و The Four Season C.

این مجری برنده جوایز هیچ نشانه ای از کند شدن از خود نشان نداده است و اخیراً در سریال درام Palm Royale بازی کرده است که برای آن نامزدی امی Primetime را به دست آورد.برنت جوایز متعددی از جمله پنج گلدن گلوب و یک گرمی دریافت کرده است و او همچنان میراث ماندگار این ورایتی شو را گرامی می دارد.

او به نیویورک پست گفت: “نمایش ما مردم را زمانی که به آن نیاز داشتند خوشحال می کرد. زمانی که به خنده نیاز داشتند.” “من این را در نامه های هوادارانم زیاد دریافت می کنم. بعضی ها می گویند، می دانید، گاهی اوقات در خانه سخت بود و ما برنامه شما را تماشا می کردیم و برای یک ساعت می توانستیم مشکلات خود را فراموش کنیم و بخندیم.”

جویس دویت در کنار جان ریتر و سوزان سامرز در فیلم هیجان انگیز «شرکت سه» در دهه 1970 ایفای نقش کرد، که به یاد ماندنی در نقش جانت وود گلفروش برای تمام هشت فصل سریال بازی کرد. دیویت آخرین بازمانده بازیگر اصلی کمدی کمدی است و در قسمت‌های «قایق عشق»، «سیبیل» و «مجرد زندگی» و در فیلم‌هایی مانند «ندای وحشی» و «از من بخواه که برقصم» ظاهر شد.

دیویت از زمان حضورش در “شرکت سه” به شدت درگیر کارهای بشردوستانه بوده است، با اعضای مجلس و سنا در یک انجمن کنگره در مورد گرسنگی و بی خانمانی و شرکت در جمع آوری کمک های مالی سالانه بنیاد جان ریتر در سال 2026 همکاری می کند. از آن زمان، این ستاره باتجربه در مورد چگونگی ایجاد یک transcend تامل کرده است.

او به People گفت: “به عنوان یک بازیگر، اگر به شما فرصت انجام کاری داده شود که مردم را بخنداند، این یک هدیه عالی است.” ما حاضر بودیم هر کاری احمقانه انجام دهیم که فکرش را بکنیم که مردم را بخنداند.»