سامانتا مک کارتی از استریت پولر مدیا در مورد اینکه چرا سخت ترین کار در تبلیغات رد شدن نود بار در روز است.

تبلیغات یک دهه را صرف جستجوی اصالت کرده است و همچنان با همان تناقض مواجه می شود. واکنش‌های تکرار نشده چیزی است که مخاطبان به آن پاسخ می‌دهند، اما تولید آن‌ها به طور قابل اعتماد نیازمند مهارت حرفه‌ای قابل‌توجهی است. یک میکروفون را بدون راهنمایی به یک غریبه بدهید و آنها معمولاً یخ می زنند، چیزی غیرقابل استفاده تحویل می دهند، یا تقریباً چیزی را که فکر می کنند می خواهند انجام می دهند. لحظه ای که روی صفحه نمایش به راحتی خوانده می شود تقریباً همیشه محصول کسی است که می داند چگونه آن را به پایان برساند.

سامانتا مک کارتی این بحث را به صورت حرفه ای مدیریت می کند. او عملیات رای‌گیری را در استریت پولر مدیا اجرا کرد و مشاهده کرد که چگونه افراد غریبه در پیاده‌رو به محتوای تبلیغاتی قابل استفاده برای برند تبدیل می‌شوند، و او با اعتبار بخش بازاریابی بدون نمایشگر برای: آموزش کلاسیک در تئاتر موزیکال و اپرا به آنجا رسید.

مک کارتی گفت این انتقال مستقیم تر از چیزی است که به نظر می رسد. به خاطر سپردن یک نمره کوتاه شامل همان رشته ای است که حفظ نمره. اجرا در مقابل دوربین و جلب توجه یک توانایی آموزش دیده است تا یک توانایی ذاتی. و حفظ انرژی و گرما در هنگام عکاسی، صرف نظر از شرایط، دقیقا همان قوام حرفه ای است که کار صحنه ای نیاز دارد.

واقعیت روزمره شغل کمتر از آن چیزی است که هر یک از این توضیحات نشان می دهد. مک کارتی جلساتی را توصیف کرد که در آن تیم بین پنجاه تا صد نفر برای ارائه تقریباً پنج ویدیوی قابل استفاده نزدیک شدند. این نرخی است که اکثر نقش‌های فروش آن را تنبیه می‌کنند و در طول روز فیلمبرداری حفظ می‌شود و در عین حال انرژی لازم برای رسیدن به هر رویکرد جدید حفظ می‌شود.

مجموعه مهارتی که در این شرایط زنده می ماند خاص است. مصاحبه کننده باید از ظاهر شدن مانند یک بازیگر اجتناب کند و در عین حال به طور موثر ارائه کند، تضادی که اکثر افرادی را که سعی در کار کردن دارند شکست می دهد. آنها باید سؤالات بعدی را در زمان واقعی از آنچه یک غریبه گفته است بنویسند بدون اینکه مبادله شتاب خود را از دست بدهد یا از آنچه مشتری درخواست می کند منحرف شود. و باید بر مخالفت های افرادی که قصد توقف ندارند غلبه کنند، که بیشتر به خیابان گردی نزدیک است تا اجرا در مقابل دوربین.

مک کارتی تاکید می کند که هر موضوعی به طور متفاوتی پاسخ می دهد و بخش مهمی از کار شامل تنظیم رویکرد بر اساس اینکه چه کسی در مقابل او ایستاده است و چه چیزی به نظر می رسد احتمالاً آن شخص خاص را به صحبت می اندازد، است. این غیرقابل پیش بینی بودن اصطکاک نیست که قالب آن را دور بزند. این بخش مهمی از عملکرد این قالب است، زیرا واکنشی که قابل پیش‌بینی نبود، همچنین واکنشی بود که نمی‌توانست فیلمنامه شود.

آنچه قابل توجه است موضع او در مورد نادر بودن این مهارت است. مک کارتی صریح است که همه کار را به خوبی انجام نمی دهند، و به همان اندازه رک است که معتقد نیست این کار به هیچ هدیه ذاتی غیرعادی نیاز دارد. نظر او این است که توانایی‌ها را می‌توان با تکرار کافی آموزش داد، که پیش‌فرض پشت فرآیند هشت هفته‌ای صدور گواهینامه شرکت است. مصاحبه‌کنندگان قبل از کار با یک برند، در برابر آرشیو بیش از سیصد هزار مصاحبه از پیش ضبط‌شده آموزش دیده‌اند.

این موقعیت پیامدهای استراتژیک فراتر از نقش خود دارد. عملیاتی که به یک یا دو مصاحبه کننده با استعداد استثنایی وابسته است، دارای محدودیت استعداد است که به عنوان یک مدل کسب و کار ظاهر می شود. این افراد نمی توانند در چندین شهر ظاهر شوند، نمی توانند تعداد ثابتی از روزهای تیراندازی را پشت سر بگذارند و نشان دهنده یک نقطه شکست آشکار هستند.

خط لوله یادگیری قابلیت‌های فردی را به ظرفیت سازمانی تبدیل می‌کند، و خروجی ثابتی را در میامی، نیویورک، لس‌آنجلس، شیکاگو، اوهایو و تگزاس به طور همزمان ممکن می‌سازد. سکانسی که مخاطب در ویدیوهای تمام شده تشخیص می دهد، یعنی همان ریتم مصاحبه صرف نظر از اینکه چه کسی آن را فیلمبرداری کرده است، بیشتر بعد از این آموزش است تا تصمیمی که در تدوین گرفته شود.

کنایه قابل ذکر است. فرمتی که تمام ارزش آن مبتنی بر ثبت لحظات واقعی ضبط نشده است، به یک سیستم ساختار غیرمعمول پشت دوربین برای ارائه آنها نیاز دارد.