بهترین تیتراژ آغازین کمدی کمدی دهه 80، رتبه بندی شده است

سریال‌های تلویزیونی آمریکایی، نه تنها در ایالات متحده، بلکه در سراسر جهان، برخی از آرامش‌بخش‌ترین و سرگرم‌کننده‌ترین نمایش‌ها برای تماشا هستند. به‌ویژه دهه 1980 شاهد رونق این ژانر تلویزیونی بود که قالب‌های مختلفی را در بر می‌گرفت و به مضامین دل‌انگیز مانند خانواده‌های فشرده در کنار موضوعات سنگین‌تری مانند سن‌گرایی، سوء مصرف مواد و تبعیض نژادی می‌پرداخت. کم کم این نمایش ها فراگیرتر شدند و شروع به تضاد با هنجارهای جنسیتی کردند. با افزایش محبوبیت بازیگران و کمدی های محل کار، آنها با مخاطبان مختلف طنین انداز شدند.

این تاثیر ماندگار اغلب با سکانس آغازین هر نمایش شروع می‌شد، که حال و هوا را تعیین می‌کرد، بازیگران را معرفی می‌کرد و به موقعیت‌هایی که شخصیت‌ها با آن مواجه می‌شدند اشاره می‌کرد. از آنجایی که برخی از این معرفی‌ها بیش از بقیه خاطره‌انگیزتر هستند، ما بهترین‌های آن‌ها را در اینجا جمع‌آوری کرده‌ایم و با استفاده از عواملی مانند تصاویر مرتبط، بازخورد طرفداران و تحسین‌های صنعت، آنها را از کمترین تا محبوب‌ترین رتبه‌بندی کرده‌ایم. در پایان مقاله می توانید در مورد روش شناسی ما بیشتر بخوانید.

لحن نمایش‌های بعدی به وضوح توسط تیتراژ آغازین مشخص می‌شد، چه از طریق تصاویر یکپارچهسازی با سیستمعامل، عکس‌های رنگارنگ از مکان‌های دیدنی معروف، یا اشعاری که موضوعات اصلی را پوشش می‌دهند. از «پانکی بروستر» تا «رئیس کیست؟» و “به سلامتی”، اینها معرفی کمدی کمدی دهه 80 هستند که برای مدت طولانی با ما خواهند ماند.

پانکی بروستر با شخصیت‌های مرتبط و با محوریت یک خانواده کوچک پرورش‌دهنده به مدت چهار فصل اجرا شد و نامزد سه جایزه Primetime Emmy شد. به عنوان یکی از دمدمی‌ترین و خوش‌پوش‌ترین ستاره‌های کمدی محبوب دهه 80، بازیگر نقش اول جذاب که توسط Soleil Moon Fry به تصویر کشیده شد، مورد علاقه بینندگان در هر سنی بود. کمد لباس پر هرج و مرج و رنگارنگ او با شخصیت شجاع او مطابقت داشت و در تیتراژ آغازین زمانی که او را در حال پیوند با سگش براندون و پدرخوانده بدخلق هنری وارنیمونت (با بازی جورج گینز) دیدند، برجسته شد.

آهنگ تم نشاط آور “Every Time I Turn Around” توسط جودی هارت آنجلو و گری پورتنوی نوشته شده و توسط دومی اجرا شده است. متن آن عبارت است از: “میتوانی تنها باشی و آنگاه / یک روز دوباره می خندی / هر بار که برمی گردم / دختری را می بینم که جهان مرا زیر و رو می کند / آنجا ایستاده است.” 80sXChange در مورد پورتنوی نوشت: «چیزی در صدای او وجود دارد که اشعار را به همان اندازه نوستالژیک Redditor می‌گوید: «من نمی‌توانم سالگرد خود را به یاد بیاورم، اما می‌توانم کل آهنگ «Punky Brewster» را بخوانم.

مخفف «شکل زندگی بیگانه»، «ALF» یک کمدی کمدی علمی-تخیلی پرطرفدار بود که بر خانواده تانر حومه شهر متمرکز بود، که وقتی یک بیگانه پشمالو از سیاره ملمک در گاراژشان فرود آمد، زندگی آنها زیر و رو می شود. این نمایش برنده هفت جایزه شد و هنوز هم بازبینی می شود. فراتر از درام پشت صحنه شامل بازیگران “ALF” که شامل پل فوسکو، مکس رایت و آندریا السون می شود، سکانس تیتراژ ابتدایی در نوع خود موفقیت آمیز بود.

این مقدمه به یاد ماندنی شامل کلیپ‌های ویدئویی خانگی از دیوانه شدن ALF و تعامل با Tanners بود. این فیلم با تم سینتی پاپ پرانرژی و ابزاری ساخته شده توسط (تصادفی؟) آلف کلاوزن – که همچنین موسیقی سیمپسون ها را نوشته است، همراه شد. در واقع، نوازندگان هنوز هم این آهنگ سریع را پوشش می دهند و اجرا می کنند، همانطور که درامر معروف Gen X، کیم ترامل، مستقر در ممفیس، تن نشان می دهد. یکی از طرفداران این کمدی در Reddit نوشت: “وای، آن صدای باس، آن ساکس! من کل آهنگ را از روی قلب می دانم.”

فول هاوس با بازی باب ساجت در نقش پدر بیوه دنی تانر، کندیس کامرون بوره، جودی سویتین و دوقلوهای اولسن در نقش دخترانش دی جی، استفانی و میشل و جان استاموس در نقش دامادش جسی، قلب های بسیاری را به دست آورد و 17 جایزه دریافت کرد. حتی دنباله ای برای سریال نتفلیکس به نام Full House ایجاد کرد. این آهنگ که توسط یک آهنگ ملایم پاپ گیرا تثبیت شده است، هنوز در حافظه ما باقی مانده است: «به هر کجا که نگاه کنی، هر کجا بروی / یک قلب (یک قلب وجود دارد)، هر کجا که بروی / یک چهره (یک چهره وجود دارد) از کسی است که به تو نیاز دارد همیشه آنها را احساساتی کرد.

اگرچه این فیلم در طول فصول اتفاق می‌افتد، اما اساساً خانواده‌ای تنگ را در یک خودروی کانورتیبل قرمز در عبور از پل گلدن گیت، به اضافه دیگر مکان‌های دیدنی سانفرانسیسکو و صحنه‌هایی از نمایش نشان می‌دهد. این آهنگ با نام “Everywhere You Look” توسط جسی فردریک اجرا شد که صدای درشت او تضاد قابل توجهی با ملودی شاد و اشعار دلگرم کننده ایجاد کرد. این فیلم توسط بنت سالوی و خالق نمایش جف فرانکلین نوشته شده است.

با پنج جایزه امی پرایم تایم، «پیوندهای خانوادگی» یکی دیگر از قطعات اصلی دهه 1980 بود. داستان بر روی خانواده کیتون متمرکز است: پدر و مادر استیون و الیز، هیپی های سابق با بازی مایکل گراس و مردیت باکستر. پسر جمهوری خواه آنها الکس (مایکل جی فاکس)؛ دخترشان مالوری (جاستین بیتمن) که شیفته مد است. دخترشان جنیفر (تینا یوترز)؛ و کوچکترین فرزند، اندرو (برایان بونسال). سکانس آغازین در طول نمایش با پیر شدن شخصیت‌ها و تغییر بازیگران تغییر کرد، اما همیشه با یک تم احساساتی سافت راک همراه بود. نسخه اول شامل عکس‌هایی از استیون و الیز در دوران هیپی بود، همراه با عکس‌هایی از بزرگ شدن فرزندانشان. مقدمه دیگری با یک پرتره خانوادگی طراحی شده با مداد شروع شد، پس از آن کلیپ هایی از نمایش ارائه شد و با یک نقاشی کاملا رنگی از طرح اصلی به پایان رسید.

این تم با عنوان «بدون ما» توسط جف بری و تام اسکات ساخته شد و توسط دنیس توفانو و میندی استرلینگ، سپس جانی ماتیس و دنیس ویلیامز اجرا شد. این متن شامل این ترانه است: “من شرط می بندم که ما یک میلیون سال با هم هستیم / و شرط می بندم که یک میلیون سال دیگر با هم خواهیم بود / آه، مثل این است که از شبی که بوسیدیم شروع به نفس کشیدن کردم / و نمی توانم به یاد بیاورم که قبلاً چه کار کردم.” این کمدی کمدی در چندین نمایش از جمله “Family Guy” و “WandaVision” ارجاع و تقلید شده است. بسیاری از طرفداران آن را آهنگ اصلی و تم مورد علاقه خود می نامند. همانطور که یکی از کاربران یوتیوب نوشت، “این دوگانگی احساس شادی/غمگینی را به زیبایی به یکباره نشان می دهد.”

«حقایق زندگی» برگرفته از «سکته‌های متفاوت» بود که نامزد سه جایزه امی پرایم‌تایم و برنده شش جایزه دیگر شد. در یک مدرسه شبانه روزی خصوصی برای دختران، شارلوت رائه در نقش خانه‌دار و متخصص تغذیه ادنا گرت بازی می‌کند. لیزا ویلچل در نقش بلر وارنر اجتماعی ثروتمند؛ کیم فیلدز در نقش توتی رمزی عاشق شایعات. و نانسی مک کئون در نقش جو پولنیاچک. مقدمه نمایش شامل فیلم های استاندارد قسمت بود که شخصیت های اصلی و فرعی را برجسته می کرد. اما اساساً، آهنگ موضوع سریال را ارتقا داد و آن را بسیار محبوب کرد.

این سرود گرم که توسط آل برتون، آلن تیک و گلوریا لورینگ ساخته شده و توسط دومی با کمک بازیگران اجرا شده است، در سال 2004 نامزد دریافت جایزه TV Land در رده Theme Song You Just Can’t Get Out of Your Head شد. این متن شامل اشعار است: “وقتی دنیا هرگز به نظر نمی رسد / برای زندگی کردن رویاهای خود / سپس ناگهان می یابی / حقایق زندگی همه چیز برای شما هستند.” یک Redditor اجرای بعدی و پرکاشن‌تر خود را به‌عنوان «نهایی در سینت دهه 80» توصیف کرد. یکی دیگر فریاد زد: “من این نمایش را خیلی دوست داشتم و موضوع آهنگ 24 ساعته در ذهن من گیر می کند.”

«دادگاه شبانه» با موارد پوچ، طنز عجیب و مضامین هیجان‌انگیزش، از سریال‌های شیرین دهه‌های 1980 و 1990 متمایز شد و چندین جایزه امی را از آن خود کرد. با تمرکز بر شیفت شب دادگاهی در منهتن، هری اندرسون را در نقش قاضی زن غیرمتعارف، ژورت استوکوتن ژورتستان، به عنوان قاضی استوکوتن نشان داد. وکیل دن فیلدینگ، مارکی پست در نقش کریستین سالیوان، مدافع عمومی اختصاصی، مارسیا وارفیلد در نقش رز راسل وکیل دادگستری تیزبین و چارلز رابینسون در نقش کارمند سطح بالا، مک رابینسون.

در مورد سکانس آغازین نمایش که با سازهای جاز فیوژن و ساکسیفون همراه بود، بازیگران اصلی را با نماهای شبانه از خط افق شهر نیویورک و خیابان ها به نمایش گذاشت. این تم که توسط جک الیوت آهنگساز نامزد اسکار نوشته شده است، برای سه سال متوالی برنده جایزه موسیقی BMI TV شده است.

علاوه بر آهنگ تاریک و روان آن، طرفداران این نمایش به دو دلیل از مقدمه آن لذت بردند: آن‌ها از نماهای ثابتی که بازیگران اصلی را معرفی می‌کرد قدردانی کردند، و احساس کردند که نماهای خیابانی، جنبه‌ی واقع‌گرایانه و تلخ نیویورک را در شب به تصویر می‌کشند. همانطور که Den of Madness از CosmicSparky می‌گوید، “سیت‌کام‌های دهه 90 مانند Friends اغلب اشتباه می‌کنند که نیویورک را بیش از حد رمانتیک می‌کنند. آنچه در اینجا نمایش داده می‌شود، بسیار بهتر است. این افراد بدیهی است که پول نمی‌چرخانند یا لاته می‌نوشند.”

با بازی تونی دانزا در نقش تونی میشلی، آلیسا میلانو در نقش دخترش سامانتا میشلی و جودیت لایت در نقش کارفرما و بعداً آنجلا باوئر علاقه مند به رمانتیک، “رئیس کیست؟” تغییری را در نقش‌های جنسیتی سنتی نشان داد – تغییری که در مقدمه منعکس شد. داستان درباره تونی، یک پدر مجرد و بازیکن بیسبال بازنشسته از بروکلین است که به کانکتیکات نقل مکان می کند تا خانه دار آنجلا شود، یک مدیر تبلیغاتی مطلقه. تیتراژ ابتدایی نشان می دهد تونی قبل از اینکه به صحنه هایی با بازیگر اصلی تبدیل شود، ون آبی قدیمی خود را از بروکلین به محله شیک آنجلا می رانند.

در مورد آهنگ تم نمادین، “Brand New Life”، این آهنگ توسط خالقان نمایش مارتین کوهان و بلیک هانتر نوشته شده است که توسط لری کارلتون و رابرت کرافت ساخته شده است و توسط سه هنرمند مختلف در طول فصل اجرا شده است: لری وایس، استیو وارینر و جاناتان ولف. این آهنگ با تمرکز بر موضوع شروع حرفه ای و شخصی تازه، برنده چندین جایزه موسیقی BMI TV شد. با این جمله آغاز می‌شود: «زندگی چیزهای بیشتری از آنچه به چشم می‌آید وجود دارد». تو زندگی می‌کنی / پس فرصت کن و با باد روبرو شو / جاده‌ای که باز است و جاده‌ای پنهان / زندگی کاملاً جدیدی در اطراف پیچ.» یک Redditor به اشتراک گذاشت: «تا امروز نمی‌توانم بدون فکر کردن به تیتراژ ابتدایی «رئیس کیست؟»جاروبرقی بزنم، در حالی که کاربر دیگری ادعا می‌کند که هنوز می‌تواند آهنگ را حتی در حالت بی‌صدا بشنود.

تاکسی با تمرکز بر کارمندان شیفت شب عجیب و غریب یک شرکت تاکسی در شهر نیویورک و اعزام کننده ظالم و خشن آنها، یک بازیگر عالی را به نمایش گذاشت. در این فیلم جاد هیرش، دنی دویتو، تونی دانزا، ماریلو هنر و کریستوفر لوید و دیگر نام‌های معروف به ایفای نقش پرداختند. زمان نمایش این با یک تم موجود جاز-فیوژن با عنوان “Angela” همراه شد که در ابتدا برای یک شخصیت مهمان در قسمت سوم در نظر گرفته شده بود. این آهنگ آرام آرام که توسط باب جیمز آهنگسازی و اجرا شد، نامزد جایزه گرمی بهترین آهنگسازی دستگاهی شد.

طرفداران گفته اند که هنوز هم می توانند این موسیقی را به صورت تکراری گوش دهند بدون اینکه از آن خسته شوند. یکی از کاربران یوتیوب گفت که این کار آنها را به یاد برادر فقیدشان می اندازد که هنگام تهیه غذا برای خودش آهنگ را سوت می زند. دیگری آن را به عنوان “آهنگی که از دردسرهای زندگی شانه خالی می کند” توصیف کرد که با بازیگران آنقدر نزدیک است که بینندگان آنها را به عنوان دوستان تصور می کنند.

در پشت صحنه، بازیگران سریال Married… with Children مصیبت های زیادی را متحمل شدند، اما این سریال به مدت 11 فصل پخش شد و هفت نامزدی جایزه امی را به خود اختصاص داد. این کمدی کمدی بر روی خانواده ناکارآمد باندی متمرکز است که اد اونیل را در نقش فروشنده کفش بدبین، جنسیت گرا و بدبخت آل. کیتی ساگال در نقش پگی همسر تنبل او که در خانه می ماند. کریستینا اپلگیت در نقش دختر کم هوش و دیوانه آنها، کلی. و دیوید فاوستینو در نقش پسر طعنه آمیز و دیوانه دخترشان، باد.سریال اصلی این شخصیت‌ها (و همچنین همسایه‌های مشکل‌دارشان) را با صدای موفقیت فرانک سیناترا، “عشق و ازدواج” در سال 1955 نشان می‌داد.

این آهنگ سبک که با “عشق و ازدواج مانند اسب و کالسکه با هم می روند” شروع شد، پس از اینکه در اقتباس تلویزیونی نمایشنامه شهر ما قرار گرفت، در سال 1956 برنده جایزه امی برای بهترین مشارکت موسیقی شد. “متاهل … با کودکان” آن را با تصاویر زیبا از مکان های دیدنی شیکاگو مانند فواره باکینگهام، همراه با صحنه هایی از نمایش و فیلم های استیشن واگن بازیافتی از فیلم “تعطیلات ملی لمپون” محصول 1983 ترکیب می کند..

کمدی کم نظیر Perfect Strangers یک بازیگر با استعداد را به نمایش گذاشت که شامل برونسون پینچوت در نقش بالکی بارتوکوموس و مارک لین-بیکر در نقش لری اپلتون بود. بالکی که اهل جزیره خیالی مایپوس در دریای مدیترانه است، به شیکاگو نقل مکان می کند تا سبک زندگی آمریکایی را بپذیرد و دوباره با پسر عموی خود لری ارتباط برقرار کند. در تیتراژ آغازین، ما بالکی و لری را در سفرهای جداگانه از زادگاه خود و همچنین کلیپ هایی از آنها در شهر می بینیم.

آهنگ پاپ-راک این سریال با آهنگسازی جسی فردریک و بنت سالوی و اجرای دیوید پومرانز، “هیچ چیز نمی‌خواهد من را متوقف کند اکنون” یکی از جذاب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌های تاریخ تلویزیون است. با شعر “Standing tall / On the wing of my dream / Rise and drop / On the wing of my dream”، گروه کر یک کلاسیک با احساس خوب در نظر گرفته می شود.

این کمدی کمدی و معرفی خوش‌بینانه آن در نمایش‌های مختلفی از جمله سیمپسون‌ها و قتل در ساختمان به نمایش درآمده است. برخی از طرفداران هر بار که از یک در گردان در شهر استفاده می کنند این آهنگ را به یاد می آورند، در حالی که برخی دیگر از تک نوازی خیره کننده سازدهنی هیجان زده می شوند. یکی از کاربران یوتیوب نوشت: “به عنوان یک بچه حساس، این مقدمه روی من تاثیر گذاشت.” Redditor گفت: «اگر این آهنگ الهام‌بخش‌ترین آهنگ برای غلبه بر سختی‌ها نبود، نمی‌دانم چه بود.

با بازی بتی وایت، رو مک‌کلاناهان، بی آرتور، و استل گتی، کمدی‌کام موفق دهه 80، دختران طلایی، کم‌کم کم‌کم کم‌کم راحتی کلاسیک است—و هنوز هم می‌توانید آن را در پلتفرم‌های اصلی پخش کنید. نماهای غنی از شهر و کلیپ های متنوعی که صمیمیت خانم ها را برجسته می کرد، از جلسات شایعه پراکنی آشپزخانه گرفته تا بحث های داغ و آغوش های لطیف را به نمایش گذاشت. این تصاویر با سرود بی انتها “Thank you for Being a Friend” جفت شدند. اندرو گلد در اصل دومی را ضبط کرد، که در بیلبورد داغ ایالات متحده 100 شد، در حالی که سینتیا فی یک نسخه کوتاه شده زیبا از نمایش را اجرا کرد.

” [number] تعداد دفعاتی که من هنگام گوش دادن به این آهنگ موضوعی گریه کردم واقعاً دیوانه کننده است.”به نوبه خود، Flavorwire این اجرای به یاد ماندنی را “سرودی صریح و سبک دل برای یک دوستی طولانی و سالم” نامید.

جای تعجب نیست که Cheers در صدر این مجموعه انتخاب شده از معرفی های به یاد ماندنی از کمدی های طنز دهه 1980 قرار دارد.در یک بار در بوستون می گذرد و ستاره محبوب کمدی کمدی شلی لانگ را به نمایش می گذارد که بعداً کرستی آلی جایگزین او شد. تد دانسون در نقش سام مالون صاحب بار، رئا پرلمن در نقش کارلا تورتلی پیشخدمت طعنه آمیز و کلسی گرامر در نقش روانپزشک فریزر کرین بازی کردند. Cheers برنده 28 جایزه پرطرفدار امی شد و کمدی کمدی فریزر در دهه 1990 را ایجاد کرد.

سکانس آغازین در نمایش هایی مانند The Simpsons and Friends مورد احترام قرار گرفته است.این فیلم اساساً شامل فیلم‌های قدیمی حامیان در حال معاشرت و نوشیدن بود که با آهنگ سافت راک “Where Everybody Knows Name” ویرایش شده بود. این آهنگ که توسط جودی هارت آنجلو و گری پورتنوی نوشته شده و توسط دومی اجرا شده است، روح جامعه میخانه های محله را به تصویر می کشد – پناهگاهی از سختی ها. عملاً غیرممکن است که در کنار متن ترانه‌ها نخوانی: «می‌خواهی جایی باشی که می‌توانی ببینی/ مشکلات ما همان هستند/ تو می‌خواهی جایی باشی که همه نامت را می‌دانند».

این تم مالیخولیایی نامزد جایزه Primetime Emmy شد و برنده شش جایزه متوالی ASCAP شد. این آهنگ همچنین در فهرست بهترین آهنگ های تلویزیونی تمام دوران توسط رولینگ استون قرار گرفت. برای طرفداران سرسخت، خیلی ساده است: چه بینندگان «به سلامتی» را دوست داشته باشند یا نه، نباید مقدمه را از دست بدهند، بلکه باید این موج آرامش و نوستالژی را در آغوش بگیرند.

در اینجا نحوه تعیین و رتبه بندی بهترین تیتراژهای آغازین کمدی کمدی دهه 80 آمده است: اول، ما برنامه های تحسین شده ای را انتخاب کردیم که شروع به پخش یا پخش در آن دهه کردند. ما همچنین از ارسال‌های طرفداران در وبلاگ‌ها و پلتفرم‌هایی مانند Reddit و YouTube الهام گرفتیم. سپس صحنه‌های آغازینی را انتخاب کردیم که هم از نظر بصری و هم از نظر موسیقایی با مضامین و شخصیت‌های اصلی سیتکام مناسب بود. ابزاری یا نه، هر آهنگ موضوعی در این لیست جذاب است و هنوز هم امروز با علاقه به یاد می‌آید. در نهایت، تمجیدهای صنعتی به این یا آن ترازو کمک کرد.